Kończąc jeszcze ten temat europejskich pucharów w wykonaniu polskich drużyn, będę lekko adwokatem diabła.
Pogoń i Lechia samymi rozstrzygnięciami dwumeczów nie zawiodły, po prostu nie sprawiły niespodzianki. Nikt od nich nie oczekiwał awansu, bo Brondby i Rapid to po prostu drużyny lepsze. Jasne, że 0:4 idzie w świat, nie oglądałem tego meczu, bo byłem na Lechii, ale z tego co widziałem po powtórkach to wyszedł brak doświadczenia i głupie błędy. A co do Lechii... cóż, z perspektywy trybun ten mecz był wyrównany. Jasne, że Rapid miał wyższą kulturę gry, lepiej operował piłką jak już ją miał, ale czy tworzył sobie aż tyle dogodnych sytuacji? No i kontrowersje sędziowskie - faul, który spowodował rzut karny na 0:2 miał miejsce przed polem karnym, a w końcówce Flavio był faulowany w szesnastce - to były ewidentne błędy na niekorzyść Lechii, awans wcale nie był tak daleko. Jasne, że nie powinniśmy się zasłaniać sędziami, ale milczeć też nie ma potrzeby.

A co do Malty i jej trzech drużyn... wydaje mi się, że jakby polskie kluby trafiły na Levadię, Radnicki i Velez Mostar, to skończyłoby się spokojnym awansem jak w I rundzie eliminacji z KR Reykjavik i Akademiją Pandev. A już pewny jestem, że gdyby dwie z tych maltańskich drużyn trafiły na Brondby i Rapid, to nie byłoby żadnej. Po prostu różnice w losowaniu.

Trudno, mleko się rozlało. Może jestem za bardzo wyrozumiały, ale w mojej ocenie naprawdę kompromitacji tutaj nie było. Będzie o niej można mówić, ale w III rundzie, jeśli Lech odpadnie z Vikingurem albo Raków ze Spartakiem Trnawa.