27 lipca 1768 r. – Rosjanie rozpoczynają oblężenie Krakowa bronionego przez konfederatów barskich.

Konfederacja zawiązana przez szlachtę 29 lutego 1768 r. w Barze na Podolu miała na celu obronę „wiary i wolności". Był to ruch konserwatywnej szlachty, niechętnie patrzącej na obcą ingerencję w sprawy wewnętrzne Rzeczpospolitej i reformy stronnictwa związanego z królem Stanisławem Augustem Poniatowskim. Ruch stopniowo się rozszerzał i przez wielu historyków postrzegany jest jako pierwsze polskie powstanie. Wymierzony był przede wszystkim w Rosję, która wykorzystując sprawę innowierców usiłowała wpływać na polską politykę i ostatecznie podporządkować sobie Polskę. W czerwcu 1768 r. sprzysiężenie zapoczątkowane w Barze dotarło do Małopolski. 21 czerwca podpisano akt sprzysiężenia województwa krakowskiego, na czele stanął Michał Czarnocki. W lipcu pod Kraków podeszły siły rosyjskie pod wodzą gen. Apraksina. Zaczęto przygotowywać się do walki o miasto. Konfederaci gromadzili broń, amunicję i żywność, do walki przyłączyli się także mieszczanie. 27 lipca nastąpiło odcięcie miasta przez Rosjan. W nocy 1 sierpnia Rosjanie zaatakowali Kazimierz, zdobywając go. Walki toczyły się także m.in. w pobliżu Bramy Floriańskiej, Moskale atakowali Wawel, Bramę Sławkowską, Grodzką i Mikołajską. Ostatecznie Kraków skapitulował 17 sierpnia 1768 r. Sam Wawel w późniejszym okresie został zdobyty przez konfederatów. Miało to miejsce w nocy z 1 na 2 lutego 1772 r. Broniono go do 26 kwietnia 1772 r., zaś sama konfederacja barska przetrwała do sierpnia 1772 r., kiedy upadła ostatnia twierdza broniona przez konfederatów - Częstochowa.

Red is Bad.