Widzę, że niecałe pół roku wojny i grono "normalnych" się powiększa. "To jego sprawa", "nie można mieszać polityki do sportu", "propaganda przeżarła mózgi".
1. Tak, to sprawa Rybusa, ale jak każdy człowiek podejmujący jakąś decyzję musi liczyć się z konsekwencjami i tym, że ludzie będą te decyzję oceniać czy krytykować. To osoba publiczna. Jakoś nie widzę na naszym podworku tekstów "jego sprawa", gdy ktoś coś odwali. Prędzej jest wyszydzanie i stawianie krzyżyka. Teraz, nagle obrona piłkarza, który podjął świadomą decyzję. Tym bardziej, że rosyjscy oligarchowie (w tym właściciel Spartaka) tworzą system naczyń połączonych, a prezes moskiewskiego klubu wyraził swój przeciw wobec wojny dlatego, że utracił swój majątek.
2. Wojna to nie jest polityka. To zbrojny konflikt w którym giną ludzie. Wojna jest wyżej niż sport i sama, siłą rzeczy, się do tego sportu miesza. Przypomnę, że podczas IIWŚ gra w piłkę na terenach okupowanych była zarezerwowana tylko dla niemieckich graczy, a polskie kluby rozwiązano, by odebrać ludziom jakiekolwiek źródło rozrywki i zgnieść ducha sprzeciwu. Rosja, jak każdy kraj rządzony twardą ręką, bardzo chętnie chwali się sukcesami sportowców. To taki typowy zabieg totalitarnej propagandy. Chyba niektórzy zapomnieli o systemowym dopingu w tym państwie. Te same zasady, co w ZSRR. ALE błagam nie mieszajmy polityki do sportu xDDD
3. Na wojnie, propagandę uprawiają obie strony, ale naprawdę, nie można porównywać propagandy defensora (Ukrainy) do agresora (Rosji). To tak jakby podczas IIWŚ powiedzieć, że propaganda polska przezarła głowy i Niemcy nie są tacy źli.
Podsumowując, jeśli Rybus postanowił zostać w kraju agresorze z własnej woli, bo czuje się tam bezpieczniej (sic!) niż w Polsce to mamy prawo to oceniać, a PZPN czy selekcjoner mają prawo go nie powoływać do REPREZENTACJI POLSKI. Ruska propaganda i tak to wykorzysta, czego byśmy nie zrobili...