Miałem wczoraj taki wolny dzień, więc uradowany postanowiłem obejrzeć ostatnią kolejkę z 3 lig (Premier League, Serie A, La Liga).
W lidze angielskiej postawiłem oczywiście na spotkania o mistrza (jednocześnie City i Liverpool), w Serie A tylko AC Milan i na koniec dnia Barcelonę w spotkaniu o czapkę gruszek, no ale ostatni mecz w sezonie to wypada obejrzeć przed dłuższą przerwą.
Podobała mi się gra Aston Villi, murowanko - i kontry, ale z przerzutami, rozszerzeniem gry i widać było pomysł na grę. Przy wyniku 0-2 naprawdę myślałem, że to dowiozą. Ale po bramce Gundogana Obywatele dostali takiego kopa, że zaczęło wszystko wchodzić (No i Matty Cash zawalił przy 2 bramkach ;) ). Celebracja kibiców po gwizdku, złamana bramka, po prostu wow.
W Serie A przepiękna historia, miło znowu widzieć wielki AC Milan, który postawił na odwrotną politykę i zdobył Scudetto z dziadami w linii ataku (wyśmiewany przez lata Giroud, 40 letni Ibra). Świętowanie zwycięstwa super, no i szwed szefito z cygarem rozbroił.
La liga? Po 25 minutach oglądania naszego spotkania, po prostu zacząłem kibicować Villarealowi. Grali mądrze, wiedzieli jak się ustawiać, jak wyjść z pressingu i jak liczyć na gole. Panienki z Barcelony niezmiennie od kilku spotkań - futbol nudny, klepanie po obwodzie, żadnego elementu zaskoczenia i mam wrażenie, że gdy za Valverde gra nie porywała to piłkarze wyglądali jakby spełniali plan trenera, a teraz wyglądają jakby: albo brakowało im jakości, albo nie wiedzieli co grać.
Zachowanie, o którym pisze reszta forumowiczów, że nie podziękowali na domowym stadionie swoim kibicom za ten sezon też uważam, że karygodne i powinno się to wiązać z jakąś reakcją.
A może piłkarze odwrócili się też od Xaviego za te słowa na konferencji (które mógł wypersfadować wcześniej na treningach lub w prywatnych rozmowach, że skład trzeba wzmocnić co pokazuje, że trener nie wierzy w piłkarzy, których ma (a żeby się nie zdziwił, że w następnym sezonie zostanie z tym samym).