Luuk to faktycznie fenomen, u Koemana miał jedną bramkę strzeloną nogą i dodatkowo grał beznadziejnie, jego strzały głową kończyły się tym, że nie trafiał w piłkę i śmieszki z niego były uzasadnione.

Przychodzi Xavi, trener który go nie chciał i nagle Luuk zaczyna robić w meczu jakieś przewrotki, nożyce i co najważniejsze strzelać gole głową i to wcale nie z takich prostych sytuacji, zmiana o 180 stopni.