Na pewnym portalu piłkarskim znalazłem artykuł o tym z kim zagramy w 1/8 finału. Ja nie wierzę co się dzieje z tym narodem w momencie jakiegoś małego sukcesu (jakim w tym przypadku jest awans na Mundial)… zamiast podejść na chłodno do sytuacji i ocenić faktyczny stan rzeczy to my popadamy w jakiś hurraoptymizm, aż do porzygu. Naprawdę dziwi mnie, że nic nie nauczyły nas doświadczenia z ostatnich lat. Jeszcze kibiców bym zrozumiał, ale to jak „dziennikarze” podchodzą do sprawy to jest po prostu kryminał. Szczególnie mnie wkurza deprecjonowanie siły innych - naprawdę silnych w danym momencie - reprezentacji. W tym przypadku Argentyny, której seria bez porażki raczej nie wzięła się z przypadku.

Mam wrażenie, że to w jakiś sposób - ta głupia arogancja, połączona z dziwnym optymizmem - udziela się potem piłkarzom i serio wychodzą na murawę z dziwnym nastawieniem, po krótkim czasie w szoku, że taki „ogórek” jak Kolumbia im 3 bramki władował.

Dlatego też zawsze na „otarcie łez” po kolejnym wpierniczu na wielkiej imprezie traktuje ten ból polskich „ekspertów” który się wylewa, gdy okazuje się że ich prognozy były guzik warte.
Kończąc temat - nie mam nic przeciwko kibicowaniu i jakiejś nadziei względem drużyny narodowej, ale w tym wszystkim jestem zwolennikiem pewnej dozy umiaru…