Totalnie nie ogarniam porównywania i robienia nadziei na pomyślność Fatiego przez porównywanie i podawanie kontuzji mięśniowych jakie miał Messi na początku. To jest serio naiwne.
Powiedzcie mi jak często jest tak, że młody piłkarz ma dużo kontuzji na początku swojej kariery, a potem robi super karierę? Ja powiem że jest znacznie więcej przypadków przeciwnych. Jak wiele cudownych karier nie zostało w ogóle zrealizowanych, bo organizm w kluczowym momencie dla rozwoju powiedział: "nie nadaję się"?

Bardzo lubię Fatiego. Będę starał się w niego wierzyć. Ale będę się starał, a nie po prostu wierzył. Próba budowania wokół niego drużyny to skrajne szaleństwo. Jeśli się odbuduje i zostanie super piłkarzem, który przez co najmniej 90% czasu jest zdrowy, to będę bardzo, ale to bardzo szczęśliwy. Jednak będę traktował to jako niespodziankę, a nie coś co można było przewidzieć.

Wielka szkoda, ogarnął mnie mocny smutek podczas wczorajszej dogrywki. Jednak trzeba patrzeć naprzód. "Nie oglądaj się za siebie, nie idziesz w tamtą stronę". O Fatim trzeba w pewnym sensie zapomnieć. Niech będzie dodatkiem. Nie możemy kolejny raz czekać na jego powrót i liczyć, że wtedy będziemy lepszą drużyną. Trzeba szukać innych rozwiązań. Ten dodatek przy ogromnej furze szczęścia będzie miał szansę jeszcze się przemienić kiedyś w jakąś podstawę, ale nie nastawiajmy się na to, a najwyżej po cichu marzmy.