Dlaczego Barcelona będzie mogła walczyć o Haalanda?

Ciągle pojawiają się informacje o tym, że Barca będzie liczyła w kontekście rywalizacji o Erlinga Haalanda. Z jednej strony problemy z zarejestrowaniem Ferrana Torresa, z drugiej plotki w aspekcie tak drogiego transferu. Dlaczego to JEST możliwe? Temat jest dużo głębszy i ciekawszy, a nowe władze Barcelony nie są takie głupie na jakie wyglądają.

"Sztuczka księgowa" włodarzy Barcelony

Barca miała w sezonie 20/21 aż 481 milionów straty. Można pomyśleć, że to całkowita katastrofa i pogrzebanie jakichkolwiek szans na przyszłe transfery, jednak to była częściowo zamierzona taktyka. Mogli oni 'amortyzować' straty, przez dopisywanie niektórych kwot na przyszłe lata, tak by bardziej się to rozłożyło w czasie. Oni jednak bardzo dużą część wpisali na ten sezon, tak by mieć jak największą stratę w bieżącym roku finansowym.

Następstwa tej decyzji w krótkim terminie były proste - problemy z rejestracją jakichkolwiek zawodników, niższe salary cap, błagania o obniżkę pensji zawodników, walkę o sprzedaże piłkarzy. Po roku jednak sytuacja wróci w pewnym sensie do normy, gdyż prawo księgowe zezwala na to, by straty w roku 20/21 były liczone jako ZYSKI w kampanii 21/22.

25 sierpnia Barca opublikowała sprawozdanie finansowe, na którym ogłosiła te 481 milionów straty. Jeśli jednak stworzymy proste działanie matematyczne i odejmiemy przychody od wydatków, to tam zamiast 481 mln powinno być 63 mln. Skąd tak wielka różnica?

Poduszka - plan Barcelony

Ta różnica wynikała ze względu utraty wartości. Oznacza to po prostu trwałe obniżenie wartości aktywów firmy. W świecie piłki nożnej tym aktywem są oczywiście piłkarze.

Na sprawozdaniu finansowym Barcelony dokładnie widać, że wydatki niezwiązane z przepływami pieniężnymi to dwie pozycje. Utrata wartości piłkarzy (161 mln euro) i inne utraty wartości (110 mln euro). To główna część strat.

Zacznijmy od innych utrat wartości. To są odłożone pieniądze przez Barcelonę w związku z potencjalnymi wydatkami na pozwy sądowe i opłaty za specjalne audyty. Przykład - pozew Neymara. Barca 'odłożyła' na to 45 mln euro licząc to jako stratę w sprawozdaniu finansowym za sezon rok 20/21. Sprawa z pozwem Neymara została ostatecznie rozstrzygnięta i wcale Barca nie musiała odliczać tych 45 mln. Następne rzeczy to przykładowo pozwy w sprawie Bartomeu i inne w jakie są zaangażowani. Uzbierała się z tego bardzo solidna kwota, która przy rozwiązaniu tych spraw sądowych będzie automatycznie liczona jako ZYSK na przyszły sezon.

Przejdźmy teraz do straty wartości piłkarzy. Laporta sam potwierdził, że część z tej olbrzymiej straty była spowodowana dewaluacją niektórych zawodników pierwszej drużyny. Nazwiska pięciu piłkarzy zostały wymienione w raporcie przesłanym LFP 30 czerwca. Mowa o Coutinho, Neto, Umtitim, Pjaniciu i Fernandesie.

Nie znamy dokładnych kwot na ile ich zdewaluowali, ale w teorii działa to tak: Wartość księgowa to wartość amortyzacji kosztów związanych z jego transferem. Jeśli audytorzy uznają, że jest on wyceniany wyżej, to mogą go zdewaluować licząc to jako utratę wartości aktywów. Weźmy na przykład Coutinho, bo tak będzie łatwiej wyjaśnić o co się rozchodzi.

Pomiędzy stałą opłatą za niego i zmiennymi (120mln + 40mln), roczna amortyzacja Brazylijczyka (który podpisał 5,5 letni kontrakt) to ok. 29 mln euro na rok podatkowy. Jeśli Barcelona teraz zdewaluowała zawodnika i nadała mu wartość rynkową równą zero (mimo że zostały mu dwa lata podatkowe kontraktu i w teorii 60 mln euro do zamortyzowania), to jeśli gracz zostanie teraz sprzedany, to będzie to dla Barcelony czysty zysk do następnego roku podatkowego. Barcelona najprawdopodobniej wpisała sobie pozostałą amortyzację Coutinho w ten rok podatkowy, by nie musieć to robić w przyszły. Dzięki temu wliczają sobie w ten rok bonusowe kwoty, ale w przyszłej kampanii to już będzie dla nich zysk.

Podobnie z Pjaniciem. Biorąc pod uwagę kwotę za niego zapłaconą - Barca dalej ma do zamortyzowania 48 milionów euro za niego. Jeśli wszystko wpisali w ten rok podatkowy i Pjanić dzisiaj jest "warty zero", to część z tego co się uda za niego uzyskać będzie czystym zyskiem w sezonie 21/22.

Dzięki tej metodzie, Barca wykazała większe straty w minionym roku podatkowym, ale jeśli ureguluje sprawy sądowe (z Neymarem już to zrobili i mogą sobie wpisać aż 45 milionów euro dodatkowego zysku za rok 21/22) oraz uda im się opchnąć zawodników których wcześniej zamortyzowali i mają obecnie wartość zero, to będą mieli większy zysk niż w normalnym sezonie.

To praktyka księgowa, nazywana poduszkami.

Tekst traktuje jedynie o sposobności finansowej takiego transferu, celem nie jest przekonanie że to akurat Barca jest faworytem, albo że akurat tam Norweg przejdzie. Tłumaczenie z mojej grupy o Realu, chociaż czasami piszemy tam również o rywalach (jak w tym przypadku).

Via : Po prostu o futbolu