Wreszcie pojawiło się u mnie coś co zostało zabite przez nudnego pragmatyka Valverde i ugruntowane przez Setiena i Koemana - czekam na kolejny mecz Barcy. I nie obchodzi mnie czy to Sevilla czy Granada. Xavi zasiał ziarenko nadziei i entuzjazm zawodników wyzwala u mnie szczere chęci kibicowania im.

Gdzieś człowiek miał ten zapał utajony w sobie, choć od 2, 3 sezonów tego bym u siebie nie podejrzewał. Potrzeba było wyzwalacza. Nie wiem jak to Xaviemu ostatecznie wyjdzie, ale z jego reakcji przy linii i tego jak żyje meczami wnioskuję, że to nie jest zapał na 2 miesiące.