Co zaczyna napawać optymizmem to fact, że Gavi zaczyna zachowywać się jak crack, czyli szuka goli i asyst i chce robić różnicę na tablicy wyników. Cały czas w pomocy brakowało nam zawodników decydujących, a w krew weszła zanadto gra na alibi, bez wyraźnej chęci poszukiwania kończących rozwiązań. Gavi tej okropnej naleciałości nie ma i to dobra wiadomość.
Bardzo podobały mi się próby szukania gola, wycyzelowanym technicznym strzałem, które jednak były posyłane z odpowiednią siłą - dziś nieco obok celu z jednym świetnym wykończeniem.
Gavi jest też wyrzutem sumienia dla tych wszystkich spasionych sukcesami graczy, którzy popadli w samozadowolenie i starszych kolegów, którzy za wiele nie wygrali, ale wyglądają na takich, którzy się dobrze urządzili w klubie, tracąc instynkt zabójców i chęć do wygrywania. Gra młodego rzuca światło na dobór personalny zawodników i selekcję pod względem mentalnym.
Prawdę mówiąc po takich występach młodego, co niektórzy powinni zacząć częściej spoglądać w lustro i zadać sobie właściwe pytania