Jeśli istnieje piłkarz, który mógłby zrobić przysługę swojemu klubowi i wspomóc go w trudnej sytuacji poprzez granie bez popierania pensji to jest nim właśnie Leo.
Wyprowadzony z ubóstwa i poddany terapii hormonalnej(bardzo drogiej) za którą zapłacił klub, nie mając gwarancji, że stanie się tym kim się stał. Dwadzieścia lat w klubie, status najlepszego zawodnika w jego historii. Jeden z grona wieloletnich kapitanów. Warto zaznaczyć, że pomimo swojego geniuszu też sam tych trofeum nie wygrał. Przy jego machlojkach z podatkami Barcelona broniła go swoim dobrym imieniem w tamtych czasach. Ogromne premie, kontrakty(W pełni zasługiwał na te kontrakty) gorzej już wygląda sprawa z częstymi renegocjacjami. Barcelona zawsze szła mu na rękę w sprawach związanych z reprezentacją. Blaugrana chuchała i dmuchała na Messiego bez względu na to co by się nie działo. To Barcelona stworzyła Leo Messiego nie na odwrót on jej to wynagrodził swoją grą i trofeami. Smutne jest to, że Leo na koniec zabrakło tego przez co sam znalazł się w tym klubie. Bo gdy te dwadzieścia lat temu Barcelona pokładała wiarę w to, że Leo poprzez terapię hormonalną, może stać się kimś wyjątkowym, to on zamiast uwierzyć w to, że klub może się z nim na czele odrodzić odszedł i zostawił statek bez kapitana.