Zmieniło się Wasze spostrzeganie Cristiano Ronaldo? Jego kunsztu piłkarskiego, umiejętności, rekordów, itp?

U mnie to się w sumie bardzo zmieniło. Kilka lat temu miałem typowo gimbusiarskie podejście, czyli umniejszanie mu na każdym kroku, że wali tylko na pustą czy z karnych... Itp. No generalnie stary schemat. Oczywiście jak grał w Realu to piekł tyłek w wielu sezonach, ale z jednej strony wydawało się to normalne, bo przecież Królewscy to największy rywal Barcelony, a Ronaldo to największy rywal Messiego. W wielu sytuacjach Portugalczyk jest dosyć mocno irytujący, takie wokalne pokazywanie niezadowolenia. Kiedyś się z tego wyśmiewałem, teraz bardziej w tym widzę niekończącą się ambicje i ciągłą chęć wygrywania.

Wcześniej się cieszyłem jak nie strzelił gola, obecnie w sumie jest mi to obojętne, a nawet - jakkolwiek to zabrzmi w niektórych kwestiach mu kibicuję. Np, najprawdopodobnie jutro pobije rekord w strzelonych golach dla reprezentacji i gdybym był kilka lat młodszy, to pewnie wyrywałbym sobie włosy, żeby się nie udało. Teraz? Niech strzeli, nawet trzy.

W zasadzie to dużo czynników na te moją zmianę wpłynęło. Dojrzałem, na pewno też swoją cegiełkę dorzuciło odejście Ronaldo z Realu. No i fakt, że już sobie uświadomiłem, że czego Ronaldo by nie zrobił, to wyżej od Messiego go nie postawię. Kiedyś miałem wątpliwości. Teraz już nie ma złudzeń. Spokojniejsze podejście, a na dodatek ściągnięcie klapek z oczu, które miało, albo ma do teraz większość kibiców Barcy. Tymi klapkami był fanatyzm do jednego klubu, oraz nienawiść do drugiego, oraz w wielu sytuacjach bezpodstawne umniejszanie piłkarzowi, szukanie argumentów z dupy, żebym sobie tylko wmówił, że ten Ronaldo to jednak słaby jest.

Nie wiem jaki jest prywatnie, ale tak jak wspomniałem wcześniej, trochę jego zachowanie momentami irytuje. Jednak mega się cieszę, że mogłem obserwować całą jego karierę, przepiękna bitwę z Messim, w której obaj siebie nakręcali i do teraz wychodzę z założenia, że Messi bez Ronaldo nie byłby taki dobry i Ronaldo bez Messiego również.

Teraz już umniejszanie nie wchodzi u mnie w grę. Pozostaje podziw i szacunek za to co osiągnął, za to na co sobie zapracował. Za profesjonalizm i za bycie idolem dla wielu młodych zawodników (i nie tylko). A jak u Was?