Mam lekki dysonans między spotkaniem z Sociedad i Bilbao. W pierwszym meczu zawodnicy gryźli trawę, a ledwie tydzień później po 10 minutach spotkania, oddychali rękawami. Zero pressingu, wycofanie na własną połowę. Obawiam się, że z Koeman’em na każdym trudnym terenie i z każdym cięższym przeciwnikiem będziemy grać w ten sposób. Martwią mnie wybory personalne i zarządzanie materiałem ludzkim przez Holendra. Pedri jest przemęczony i w dwóch pierwszych kolejkach grał na alibi, Alba wystraszony i gubiący się pod pressingiem przeciwnika, bezużyteczny jako skrzydłowy Griezmann… Niech wraca Ansu, Dembele i Cou, to przynajmniej zyskamy na możliwościach rotacji. Obecnie brakuje szybkich skrzydłowych przez co gramy zbyt statecznie. Szkoda, że Koeman nie daje szansy Gaviemu, czy nawet Puigowi, a wpuszcza mizernego Roberto. Niestety gramy apatycznie i bez odwagi. Dziwne, że pomoc złożona z Busiego, Pedriego i Koke zdominowała Verattiego i Jorginho, a Koeman mając do dyspozycji jeszcze De Jonga nie potrafi stłamsić nawet Basków. We współczesnej piłce nie chodzi o wielkie nazwiska. Chodzi o kolektyw, pracę i intensywność. My gramy z kompleksem niższości… Nikt nie wmówi mi, że Chelsea ma najmocniejszą kadrę w Europie. Jednakże zaangażowaniem, wybieganiem i odrobiną talentu udało im się wywalczyć Champions League.
Do tego retoryka Koeman’a, który publicznie narzeka na kadrę, brak wzmocnień itd. Cały poprzedni sezon tłumaczył się tzw. „okresem przejściowym”. Jak piłkarze mają w siebie uwierzyć i jak mają grać bez kompleksów, kiedy słyszą że trener na konferencji mówi że są za słabi? Pep objął w 2008 r. drużynę rozbitą, która ledwie zakwalifikowała się do LM. Mimo to zaszczepił w zespole gen zwycięzców. Tego brakuje obecnej Barcelonie. Nie są to braki kadrowe, to brak poczucia własnej wartości.