Od 11 lat oglądam tego Geniusza. Towarzyszył mi przez większość dzieciństwa. W jego koszulce biegałem po boiskach, skąd zawsze wracałem w pośpiechu, żeby zobaczyć wieczorem mecz z jego udziałem. Widziałem jego rajd na Bernabeu w półfinale Ligi Mistrzów, piękny występ na Wembley, widziałem jak bił rekordy Gerda Mullera czy Telmo Zarry, widziałem ośmieszenie Boatenga i lob nad Neuerem, rajd z Athletikiem w finale pucharu, pokazanie koszulki kibicom Realu, owację od kibiców Betisu czy rzut wolny z Liverpoolem, tonę goli, asyst, dryblingów. Świętowałem przed telewizorem masę pucharów, które podnosił, a także Złotych Piłek i Złotych Butów, które prezentował na Camp Nou. Mnóstwo razy słyszałem legendarne skandowanie "Messi, Messi, Messi". Skakałem ze szczęścia po tylu jego akcjach i bramkach. Dawał mi radość przez tyle lat. A teraz tego nie będzie. Już nigdy nie poprowadzi Barcy do chwały i zwycięstw. Już nigdy nie będzie ratował jej z tarapatów. Już nigdy nie usłyszę skandowania jego nazwiska na meczu Barcelony czy podnoszenia palców w górę w bordowo-granatowym trykocie. Największy geniusz w historii. Lepszego od niego już nigdy nie zobaczę, a już na pewno nie w moim ukochanym klubie. Messi jest cudem, który spotkał Barcelonę. Oddał z nawiązką, to co zrobił dla niego klub wiele lat temu. Płakałem po triumfie w finale na Wembley w 2011 roku i płaczę teraz. Żegnaj Leo. Jesteś i już zawsze będziesz piłkarzem FC Barcelony oraz jej największą legendą bez względu na wszystko.