Witamy na La Rambla, gdzie dyskusje toczą się całą dobę! La Rambla to dział stworzony specjalnie dla zarejestrowanych Użytkowników FCBarca.com. Zapraszamy do rejestracji oraz dyskusji nie tylko o Barcelonie i nie tylko o piłce nożnej. W tym dziale obowiązuje regulamin serwisu FCBarca.com, który znajdziecie
tutaj.
Online: 1474 Culés
5
A. Wajda, Kanał (1957)
Z okazji dzisiejszej rocznicy mam do polecenia film. „Polski film o Powstaniu Warszawskim”. Brzmi nudno. Słysząc taką zbitkę słów niestety od razu mam mdłości, myśląc o tym patosie, zapewne podlanym martyrologią. Ewentualnie pewnie dam coś podobnego do „Miasta 44”, tak? Nie tym razem.
„Kanał” jest prawdziwym klasykiem naszej kinematografii. Jedynym z tekstów założycielskich polskiej szkoły filmowej. Dzisiaj jednak wydaje mi się, że niewiele się o nim mówi. Tymczasem według mnie to obraz obowiązkowy. Żaden film bowiem nie sportretował lepiej PW, jak i samej wojny.
Brak tutaj herosów, niesamowitych wyczynów. Jest tylko brud i przestraszone dzieci. Ludzie, którzy chcieli wieść (i do czasu wiedli) normalne życie. Mają swoje wady, miłostki, potrafią zazdrościć. Na pewno zaś nie są bohaterami z kart rycerskiego romansu. Nie ginęli z flagą w dłoniach, szlachetnie upadając na ulicę, z głową skierowaną w stronę domu. Czasami nawet nie rozumieli tej wojny, o co toczy się gra.
Film ten więc brutalnie leczy z jakiejkolwiek idealizacji II wojny światowej. Pokazuje gołą tragedię ówczesnych warszawiaków, piekło jakie się tam wtedy rozegrało. Ciężko po tym seansie z ulgą mówić o jakimś tam moralnym zwycięstwie.
3
@sebasek99 Pisałem tutaj o tym filmie 20 kwietnia z okazji rocznicy premiery. Dla mnie to najlepszy film dot. powstania warszawskiego. Reżyser i oczywiście aktorzy tak stworzyli postacie, że kibicuje im się do samego końca i niestety przeżywa się ich dramat. Klasyk filmowy, do którego chętnie wracam.
2
@Ojciec5tkidzieci Scena z kratką do dzisiaj miazga.
2
@sebasek99 Tu w zasadzie każda scena chwyta na serce. Ta o której piszesz, czyli z kratką, wyjście Mądrego na powierzchnie, szaleństwo kompozytora, czy też wyjście z kanału i powrót do niego przez dowódcę kompanii dla którego ważny był nie tyle własny, co los ludzi, którymi dowodził.