Powiem wam, że niesamowicie cieszy mnie ten stopniowy powrót do normalności. Mowa oczywiście o całej tej pandemii, a przynajmniej w Polsce. Uprzedzając niektóre komentarze - nie myślę o tym, co będzie za 2-3 miesiące. Może znów nas zamkną, może nie.

Grunt, że coraz więcej ludzi podchodzi do tematu z dystansem. Gdzie nie pójdę, tam ludzie bez masek (sklepy, komunikacja miejska) albo założonymi na brodzie / samych ustach. Galerie i sklepy funkcjonują normalnie, nikt żadnych limitów i ograniczeń nie przestrzega. Jedynie irytuje to, że trudniej na wakacje wyjechać i trzeba testy robić.

Jednak ewidentnie widać, że ludziom strach już minął. Samemu na początku też się bałem. Może nie panicznie, ale mimo wszystko. A teraz w końcu widzę, że wszystko funkcjonuje normalnie. Ludzie się spotykają, bawią pod gołym niebem i w knajpach, uprawiają sport, robią, co chcą. ŻYJĄ. Myślę, że dzięki temu, że większość osób widzi, że z tym COViDem to swego rodzaju lipa (absolutnie nie zamierzam wałkować tematu dotyczącego stopnia zagrożenia, jakie za sobą niesie) i robi sobie jaja (no bo jak nie żartować z tego, ze rząd rzekomo już dokładnie wie, kiedy będzie kolejna fala), to z czasem ludzie nie pozwolą już tak łatwo się zamknąć. Teraz prawie każdy ma wbite w wirusa i widzi, że nic się nie dzieje. Mam nadzieję, że już więcej ludzie nie dadzą się zastraszyć :)

Tak czy inaczej - niesamowicie cieszę się, że jest już (stosunkowo) NORMALNIE. I oby tak było!