Z okazji nośnego tematu jakim jest ustawa reprograficzna i związane z nią zagadnienia kultury wyższej lub niższej, pozwolę sobie otworzyć na la Rambli mały koncik poetycki i zaprosić was do zabawy. Ja zaczynam.


Do Sydneya Polaka

Gdy raz ci się uda sprzedać ze dwie płyty
I Janusz obudzi swe taneczne żądze
Stajesz się nagle człowiekiem z elity
I zasługujesz na wielkie pieniądze

Lecz gdy w końcu nowe nadejdą przeboje
I Janusz cię zdradzi z jakąś młodą Sanah
W twoim mózgu straszne zachodzą rozstroje
Bo brutalnie doskwiera nagły odpływ siana

Wtedy głosisz w koło swe dumne apele
Hańba by do pracy szedł wielki artysta
Trzeba ze smartfona odebrać niewiele
Wtedy sprawiedliwość będzie oczywista

Lecz Janusz zaciekle broni swego grosza
I dobrze już takich poznali Polacy
Jeśli chcesz artysto nie wyjadać z kosza
To bierz się czym prędzej do normalnej pracy