Trzymałem stronę Koemana po wczesnym bodpadnięciu z ligi mistrzów. To można było zrozumieć. Barcelona wypunktowana na arenie europejskiej przez mocnego rywala. Zero zaskoczenia, zero zdegustowania. Po prostu wskazali nam miejsce w szeregu, które po tych zawirowaniach wokół klubu latem było do przewidzenia. Natomiast nie potrafię przyjąć podobnego punktu widzenia na finisz la liga. Ja wiem, że Koeman przestrzegał ostrożnie, że w tym sezonie ciężko będzie o trofea, ale jeśli ktoś uważa, że nie dało się wygrać ligi z tak grającym Realem i Atletico to jest nieco odklejony. Barcelona dostała szansę raz, drugi raz na rehabilitację, trzeci. Za każdym razem zawiodła. Byliśmy zależni od siebie na ostatniej prostej i polegliśmy. Co najgorsze ja w tych piłkarzach nie widziałem sportowej złości, frustracji po złych wynikach. Oni to przyjęli na miękko jakby im nie zależało. Koeman nie tchnął w nich głodu zwycięstw i nie sądzę żeby był w stanie to zrobić w przyszłym sezonie. Laporta to widzi, dla niego Koeman to opcja B lub nawet C. W pełni to rozumiem bo koniec sezonu był zły. Szereg nietrafionych decyzji, brak reakcji, wybrani piłkarze odrzuceni na podstawie widzimisię.