19 maja 1866 urodził się Tadeusz Rozwadowski, oficer Wojska Polskiego, generał broni.
Pochodził z rodziny o bogatych tradycjach wojskowych i patriotycznych, jego przodek walczył pod Wiedniem w 1683 r., pradziad w powstaniu kościuszkowskim, dziad w listopadowym, a ojciec w styczniowym.

W 1918 r. został szefem Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, z której to funkcji odszedł po konflikcie z Piłsudskim, który posiadał inną koncepcję tworzenia armii polskiej.

Później objął dowództwo Wojsk Polskich w Galicji Wschodniej, walcząc z Ukraińcami o Lwów.

W lipcu 1920 r. znów był szefem Sztabu, opracowując plan kontruderzenia stał się współautorem sukcesu Bitwy Warszawskiej.
W 1921 r. został szefem Generalnego Inspektoratu Jazdy. W czasie zamachu majowego stał po stronie rządowej, uznając zwolenników Piłsudskiego za buntowników. Został internowany przez piłsudczyków, a następnie osadzony w więzieniu w Wilnie, z którego zwolniono go w maju 1927 r.

Zmarł 18 października 1928 r.

Red is Bad.