"Nie jest Brazylijczykiem ani Argentyńczykiem. Nie jest wysoki ani przystojny. Już dawno zaczęły wypadać mu włosy, a te kilka które mu zostało, pokryły się siwizną. Nigdy nie nakręci reklamówki w bieliźnie. Nigdy nie będzie autorem szokujących wypowiedzi. Nie robi "bicicletas", rabonas", nie przesadza z zagraniami piętą. Nie walczy z mediami. Nie strzela wielu goli. Nie bije się z innymi piłkarzami, nigdy nie udaje, że został uderzony. Kiedy strzela gola, który daje Hiszpanom mistrzostwo świata, dedykuje go zmarłemu przyjacielowi z przeciwnej drużyny. Nie jest z miasta pełnego szyku, jest z miasteczka pod Albacete. Niestety ludzie nie mają pojęcia o piłce, tak jakby liczyły się w niej tylko indywidualne osiągnięcia. Gole, Złote Buty, Złote Piłki... Ten pan jest zdolny tworzyć styl gry, dzięki któremu funkcjonuje 10 pozostałych piłkarzy. Swoją grą ulepsza resztę. Jak on sam zwykł mówić:

"Nie gram, żeby być najlepszym, ale żeby się tą grą cieszyć i dawać radość innym."

Dla mnie, bez cienia wątpliwości, najlepszy na świecie.

Don Andres lniesta