Słaby, słabszy, Semedo

Adam Krawczyk

20 września 2020, 20:30

323 komentarze

Wskazując, że Barcelona utrzymuje się dłużej przy piłce niż przeciwnik, który ma mniejszą możliwość organizowania akcji (a co za tym idzie obrońcy mają mniej okazji do wykazania się), to odbiory i przechwyty Nélsona były na niezłym poziomie. W ofensywie na pozytywną ocenę zasługuje jedynie jego współpraca z Griezmannem. Ale to w zasadzie wszystko, co można było przez te trzy lata zaobserwować. Jego wyjścia do ofensywy nie dawały drużynie zbyt wiele, mimo że czasem się dobrze pokazał i wyszedł na pozycję. Nawet z Bayernem po takich piłkach odgrywał głównie do tyłu lub niedokładnie.

Podsumowanie warto zacząć od statystyk Portugalczyka. Wiele osób podkreśla, że nie pokazują one pełni gry zawodnika. Wskazują jednak umiejętności, zaangażowanie piłkarza w każdym spotkaniu. Swego czasu o Semedo i jego fatalnych 9,5 przebiegniętych kilometrach w LM pisał ściah. To statystyki potwierdzają, że Leo jest piłkarzem wszechczasów, Lewandowski rozegrał najlepszy sezon w karierze a De Bruyne jest świetnym kreatorem. Są piłkarze wybitni, którzy mimo braku odpowiednich „liczb” mieli przemożny wpływ na grę swoich zespołów, ale to są takie jednostki jak Iniesta czy Cafu, do których Nélsonowi bardzo daleko.

Jak prezentuje się gra Nélsona Semedo na tle innych zawodników na bokach obrony w lidze hiszpańskiej? Dla obiektywnego zobrazowania osiągnięć Portugalczyka do zestawienia wykorzystałem dane z Whoscored (portal zakwalifikował 17 występów w 2017/18, 20 w 2018/2019 i 24 w 2019/20 na boku obrony). Pod uwagę brałem jedynie zawodników, którzy rozegrali co najmniej połowę (19) spotkań (2018/2019, 2019/2020) (lub co najmniej 17 - tyle spotkań co Nélson w 2017/2018) na pozycji bocznego obrońcy z rozciągnięciem statystyk na pełne 90 minut, tak aby wskazać jak najobiektywniej ranking osiągnięć bocznych obrońców w LaLiga.

Indywidualne statystyki Nélsona Semedo w lidze hiszpańskiej jako bocznego obrońcy.

Jak widać przy 34-42 zawodnikach grających na boku obrony w LaLidze swoimi osiągnięciami w większości statystyk Nélson plasuje się w trzeciej-czwartej dziesiątce graczy. W ofensywie jest na szarym końcu – trzecia dziesiątka, jeśli patrzymy na strzały, bramki, kluczowe podania, asysty, pojedynki główkowe. W destrukcji jest niewiele lepiej – druga lub trzecia dziesiątka pod względem odbiorów czy przechwytów.

Nélson tylko w jednej statystyce jest najlepszy w lidze hiszpańskiej na swojej pozycji. Jest to liczba strat spowodowanych odbiorem przeciwnika. Zawodnik, który ma świetną skuteczność dryblingu, fatalną liczbę podań kluczowych i dośrodkowań (więc też znikomą ilość strat w transmisji piłki do przodu – bo praktycznie nic nie kreuje), jednocześnie ma co sezon największą liczbę strat na boku obrony. Rywale z łatwością odbierają mu piłkę, co spowodowane jest głównie brakiem zrozumienia gry zespołu i - co najtrudniej poprawić - niedostatkiem inteligencji boiskowej. Wręcz absurdalne jest to, że Semedo z bolesną regularnością zamiast podać do dobrze ustawionego zawodnika, przetrzymuje piłkę i nawet wygrywając pojedynek biegowy, czeka, aż przeciwnik dobiegnie i mu piłkę odbierze. Liczba strat, które prokuruje Nélson, jest po prostu niewytłumaczalna.

Jeżeli ktoś wciąż wierzy, że Semedo choćby puka do elity prawych obrońców, czas się obudzić. Zestawienie Portugalczyka z czwórką topowych zawodników z ligi hiszpańskiej i angielskiej nie pozostawia złudzeń. Poza dryblingiem pomiędzy tymi graczami a Nélsonem jest przepaść. Zestawienie obrazuje jedynie dwa ostatnie sezony tych zawodników grających tylko na prawej obronie z trzema sezonami Semedo na swojej nominalnej pozycji. Jako pouczającą ciekawostkę potraktujcie liczby 35-letniego Łukasza Piszczka z trzech ostatnich sezonów jako PO w Borussii Dortmund. W samej Hiszpanii można dać kolejne przykłady: Navasa z 16 asystami w ciągu ostatnich 2 sezonów dla Sevilli, Andera Capy, Emersona, Wassa, Díaza, Suáreza (z Granady) itd. Obecnie Nélson nie jest nawet w topowej 30-tce prawych obrońców świata. Nie ma sensu porównywać Semedo z Alvesem, bo to był potwór „wykręcający” chociażby 94 kluczowe podania z 18 asystami w sezonie 2010/11 (Nélson w 3 sezony uzbierał 40) czy 157 bezpośrednie odbiory w 2014/15. Takie porównanie przegraliby również dzisiejsi topowi obrońcy.

Przykładowa statystyka prawych obrońców w europejskich pucharach i ligach krajowych.

Zestawiając grę Semedo z innymi zawodnikami grającymi na prawej obronie w Barcelonie w ostatnich latach, tylko pogrążymy Portugalczyka. Statystyki defensywne najlepsze miał Montoya, potem Roberto, tuż za nim Semedo, a najsłabiej wypadał Vidal. W ofensywie natomiast Aleix był najbardziej kreatywnym zawodnikiem i strzelił trzy bramki w najkrótszym czasie na boisku, następnie Sergi i Martin, a na końcu Nélson. Semedo jedynie w dryblingu uzyskał przewagę nad innymi graczami, jak i „wygrał” w liczbie strat.

Indywidualne statystyki zawodników Barcelony grających na prawej obronie (pod uwagę brane tylko mecze, gdzie zawodnik grał jako prawy obrońca) w LaLidze i LM.

Oczywiście statystyki to nie wszystko, choć nie wolno ich nie doceniać. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na pewne detale, które dopełniają opisu gry zawodnika. Można ocenić pewne niemierzalne kwestie, takie jak wpływ na grę, poruszanie się bez piłki, ustawienie, zamykanie korytarzy przeciwnikom, asekuracja, zgranie, gra kombinacyjna, przegląd pola itd.

Jak się wydaje, u Nélsona bardzo kuleje tzw. „inteligencja boiskowa”. On nie uczy się na własnych błędach, nie przewiduje sytuacji boiskowych. Z jednej strony gra bardzo schematycznie, z drugiej potrafi zachować się jak typowy jeździec bez głowy, idąc do spóźnionej próby odbioru w środkowej strefie i zostawiając autostradę po swojej stronie. Nie jest to zawodnik „box to box”, typowy wahadłowy o dobrej wydolności, a najwolniejszy zawodnik w obronie drużyny. To, że potrafi biegać szybko, wiemy z jego akcji ofensywnych i dograń do niego na skrzydło,