Oceny za remis na San Mamés

Niezły mecz pod względem gry defensywnej, jednak co jakiś czas wkradały się błędy. Zanotował kilka udanych interwencji (18’, 27’, 35’, 38’, 46’ czy 59’), aczkolwiek nie zawsze był pewnym punktem w obronie. W 27’ niepotrzebnie faulował rywala na wysokości własnego pola karnego, w 41’ nie miał pełnej kontroli nad przeciwnikiem, który oddał strzał (choć ostatecznie udało mu się go zablokować), czy w 78’ idąc na raz w środku pola. W grze do przodu nie wyglądał najlepiej. W pierwszej połowie nie wyróżnił się niczym pozytywnym, a do tego niesmak pozostawia groźna strata piłki w 31’. Po przerwie wyglądał odrobinę lepiej (np. niezłe podania do Suareza w 48’ czy 72’), jednak ostatecznie zabrakło konkretów.

Dobry ale nie bezawaryjny mecz 32-latka w obronie. Należą mu się brawa za liczne udane interwencje (3’, 20’, 60’, 64’ czy 91’) - przeważnie emanował przy nich pewnością siebie, choć kilka razy zawiódł. W 17’ złamał linię obrony i przegrał starcie w powietrzu, w 23’ przegrał pojedynek z Williamsem, który wbiegł w pole karne, a w 82’ w pewnym stopniu zgubił kontrolę nad rywalem, czego skutkiem był brak interwencji. Wykonał aż 66 celnych podań, ale pod względem wyprowadzania piłki nie pokazał nic ponadprzeciętnego.

Pod względem gry defensywnej zagrał na podobnym poziomie jak jego partner ze środka obrony. Ze względu na słaby mecz Barcy, zarówno on jak i Pique, zanotowali cały wór udanych interwencji (4’, 5’, 10’, 23’, 42’ i 57’). Na minus nieudana interwencja przy bocznej linii (żółta kartka) w 72’, brak przecięcia podania w polu karnym w 82’ i przegranie pojedynku z rywalem w środku pola w 86’. Francuz wyróżniał się od Hiszpana grą do przodu za co ocena minimalnie w górę. Brawa za ofensywne wyprowadzenie piłki w 9’, 34’ i 68’. Precyzją i decyzyjnością zawstydził niektórych graczy ofensywnych Blaugrany. Jeden z najlepszych na boisku.

Semedo stał się ofiarą przymusowego zastąpienia Alby na lewej strony obrony, co w obliczu znakomitego meczu Portugalczyka przeciw Los Blancos można uznać za nie tyle błąd Ernesto Valverde, co niesprawiedliwe potraktowanie bohatera ostatniego meczu. W defensywie nie popełnił znaczących błędów, choć powinien być bardziej dokładny przy wybiciach piłki (15’, 81’). Do tego do spółki z Rakiticiem mógł się bardziej przyłożyć przy zablokowaniu groźnego strzału Susaety z 17’. Przechodząc do pozytywów brawa należą mu się za udane interwencje (1’, 15’, 35’ czy 40’). W ofensywie zagrał podobnie jak Roberto tyle tylko, że lepszą połową w wykonaniu Nelsona była ta pierwsza. Dobrze wybiegał na pozycję, pokazując się do podań, jednak różnie się to kończyło (w 9’ wywalczył rzut rożny a w 26’ nie dobiegł do futbolówki). Kilka niezłych podań do kolegów (25’ i 42’), które pozwalały tlić się małemu płomykowi nadziei na coś więcej. Niestety w drugiej połowie zgasł, tak jak cała drużyna.

Dużo niedokładności w grze ofensywnej (7’, 19’, 40’, 47’ czy 86’). Podania warte uwagi to jedynie te z 21., 31 i 66’. W tym meczu kreatywność Chorwata generalnie nie istniała. Brawa jedynie za udane interwencje defensywne z 27’ (dwukrotnie) i 39’. Grając jednak wyżej od Busquetsa zwracamy w ocenie większą uwagę na jego wpływ na grę ofensywną drużyny, a tego, jak jest wyżej napisane - nie było. Bardzo toporny mecz w wykonaniu Chorwata.

Z powodu absencji Arthura Busquets trzymał się swojej dawnej roli pivota, grając głęboko, często między dwoma środkowymi obrońcami. Efektem była nagła poprawa dyspozycji wychowanka Barcy. Razem z Rakiticem miał najwięcej celnych podań, choć jego rola, w przeciwieństwie do Chorwata polegała bardziej na operowaniu krótkimi podaniami, stąd też niewiele zagrań wartych odnotowania (jedynie te z 47’ i 57’). Czyścił w środkowej strefie tak jak nas do tego przyzwyczaił (1’, 2’, 22’, 52’, 76’). Na minus przegrany pojedynek 1 na 1 z Williamsem, co skutkowało żółtą kartką, nienadążenie za rywalem w 81’ oraz nieudana interwencja w powietrzu w 83’. Zagrał jak Busquets będący w nie najwyższej formie, ale w swojej optymalnej dyspozycji i gdyby nie Ter Stegen, to biłby się z Langletem o tytuł zawodnika meczu.

Zaczynając od pozytywów to na pewno pochwała należy się Chilijczykowi za tradycyjnie pozostawione serce, które udzielało się grą w obronie (12’, 31’, 32’, 45’). Niestety ze sprzyjających momentów z występu Arturo byłoby już na tyle. Na duży minus nieudane podania (12’, 14’ czy 54’), które w Barcelonie po prostu nie mogą mieć miejsca. Słaby występ, stąd też zrozumiała zmiana w 63’.

Leo bardzo rzadko schodzi poniżej pewnego poziomu - niezłe piłki (22’, 26’, 62’), z których oddzielnie warto wyróżnić to z 50’ - bardzo dobra piłka do Roberto. Nie uniknął złych podań (chociażby w 78’, po którym gracze Athleticu wyszli z kontrą). Oddał kilka strzałów (37’, 42’, 57’), ale żaden nie mógł znaleźć drogi do siatki. Messi nie wygląda na piłkarza będącego w pełni sił.

Oczy już zaczynają boleć od kaleczącej gry Suareza. Liczył że los się do niego uśmiechnie, gdy zakładał pressing na rywalach (chociażby 16’) i mimo, że gracze Athleticu popełniali błędy, to nie przełożyło się to na dogodne sytuacje dla Luisa. W 74’ oddał strzał zewnętrzną częścią stopy, jednak bez poważnego zagrożenia. Jedynym wartym odnotowania podaniem jest to z 19’ do Roberto. Reszta zagrań kończyła się niepowodzeniem, jak te z 46’ czy 69’. Mały plusik za dobrą interwencję na wysokości własnego pola karnego w 29’. Kolokwialnie mówiąc wygląda na piłkarza totalnie zajechanego.

Na pewno był to lepszy mecz w wykonaniu Coutinho od tego zaprezentowanego w środku tygodnia. Brawa za chociażby podania z 25’, 44’ czy 46’, kiedy w trudnych sytuacjach potrafił przyspieszyć akcję. Niestety jak na piłkarza kosztującego grubo ponad 100 mln euro oraz posiadającego takie umiejętności to jest zdecydowanie za mało. Po raz kolejny ma niewielki wkład w grę, a jak już jest przy piłce to niewiele z tego wynika. Na jego obronę można napisać, że nie otrzymał zbyt wielu wartych odnotowania podań od kolegów, ale sam też niekoniecznie pokazywał się na pozycję. W 49’ oddał strzał z pierwszej piłki, który został zablokowany. Zaciął się w grze do przodu, stąd pozytywnym aspektem jest, to że pomaga w defensywie (zablokowanie podania w 14’ czy powrót i przejęcie piłki w 23’). Pozostaje nam uzbroić się w cierpliwość i wytrwale czekać na lepszą dyspozycję Brazylijczyka.

Wszedł na boisko w 63’ i do końca spotkania zanotował 34 celne podania (dla porównania Vidal którego zmienił, zanotował takich podań 42). Szukał gry i często był przy piłce, lecz summa summarum nic z tego nie wynikło. Na plus gra defensywna w 70’ i 95’.

Wszedł na plac gry w 75’ i większość czasu spędził na lewej stronie boiska. Oddał jeden celny strzał (94’), który nie sprawił żadnych kłopotów bramkarzowi. Cieszy powrót Francuza po kontuzji, bo przed nami ciężkie spotkania na trzech frontach. Oby tylko szybko wrócił z formą sprzed kontuzji.

Grał zbyt krótko.