¡Feliz cumpleaños, Don Andrés!

Dokładnie 32 lata temu w miejscowości Fuentealbilla w regionie Kastylia–La Mancha na świat przyszedł jeden z najwybitniejszych pomocników w całej historii FC Barcelony oraz hiszpańskiej piłki Andrés Iniesta.

W wieku 12 lat Andrés wziął udział w jednym z dziecięcych turniejów w barwach Albacete Balompé. Obecni byli na nim wysłannicy z FC Barcelony, którzy szybko poznali się na niezwykłym talencie chłopca. Młody gracz oraz jego rodzice zostali przekonani do tego, aby Andrés dołączył do szkółki Barçy i rozwijał swoje umiejętności w miejscu, gdzie może stać się piłkarzem najwyższej światowej klasy.

Iniesta zadebiutował w pierwszym zespole w meczu Ligi Mistrzów przeciwko Club Brugge 29 października 2002 roku, kiedy to na ławce trenerskiej Barçy zasiadał Holender Louis van Gaal. Przed rozpoczęciem sezonu 2004/05 Andrés stał się pełnoprawnym członkiem pierwszej drużyny Blaugrany i choć podczas tamtej kampanii był zaledwie graczem rezerwowym, to wówczas nie wziął udziału tylko w jednym meczu ligowym, dzięki czemu był zawodnikiem, który wspólnie z Samuelem Eto’o rozegrał najwięcej spotkań w Primera División.

Jeszcze przed przybyciem do klubu Pepa Guardioli Iniesta zdobył z Barçą takie tytuły jak: mistrzostwo Hiszpanii (2005, 2006), Ligę Mistrzów (2006) oraz Superpuchar Hiszpanii (2005, 2006). W złotym okresie z Guardiolą na ławce trenerskiej Andrés zdobył następujące trofea: mistrzostwo Hiszpanii (2009, 2010, 2011), Ligę Mistrzów (2009, 2011), Puchar Króla (2009, 2012), Superpuchar Hiszpanii (2009, 2010, 2011), Superpuchar Europy (2009, 2011) oraz klubowe mistrzostwo świata (2009, 2011). Po odejściu Guardioli na Camp Nou na jeden rok pozostał Tito Vilanova, z którym Andrés w sezonie 2012/13 sięgnął po tytuł ligowy, a w kampanii 2013/14 pod wodzą Gerardo Martino Iniesta zdobył Superpuchar Hiszpanii.

Wraz z przybyciem do klubu Luisa Enrique Andrés wyraźnie odżył, choć wielu mówiło, że to już początek końca genialnego wychowanka Barçy. W pierwszym sezonie z Lucho Andrés sięgnął po drugi historyczny tryplet, dokładając następnie Superpuchar Europy oraz klubowe mistrzostwo świata. Po odejściu Xaviego do Kataru to Iniesta wziął na siebie brzemię noszenia opaski kapitańskiej. W kończącym się sezonie pomocnik Barcelony znajduje się o krok od zdobycia kolejnego mistrzostwa kraju oraz Pucharu Króla. W przypadku sięgnięcia po te trofea kapitan Barçy wskoczy wraz z Danim Alvesem na najniższe miejsce na podium w klasyfikacji najbardziej utytułowanych piłkarzy w historii futbolu.

Iniesta odnosił także wielkie sukcesy na polu reprezentacyjnym. Był jednym z liderów najlepszego zespołu La Furia Roja w historii hiszpańskiej piłki. W 2008 roku jego kraj zdobył mistrzostwo Europy w Austrii i Szwajcarii, dwa lata później w 2010 roku Hiszpanie po raz pierwszy zostali mistrzami świata (RPA), a w 2012 roku na boiskach Polski i Ukrainy Iniesta i spółka obronili tytuł mistrzów Europy, który wywalczyli przed czterema laty. Za miesiąc we Francji Hiszpanie rozpoczną walkę o trzeci z rzędu puchar mistrzów Europy.

Z wielu wspaniałych nagród indywidualnych dla Iniesty warto wyróżnić jego drugie miejsce w plebiscycie Złotej Piłki FIFA w 2010 roku. Przypomnijmy, że wówczas to Messi zdobył to wyróżnienie, a na trzecim miejscu uplasował się Xavi. Również w 2012 roku Andrés został sklasyfikowany na podium, gdy zajął trzecie miejsce (wygrał Messi, a drugi był Ronaldo).

Naszemu kapitanowi życzymy dużo zdrowia i szczęścia w życiu zawodowym oraz prywatnym. Mamy nadzieję, że w najbliższą niedzielę kapitan Barçy uniesie ku niebu puchar za mistrzostwo kraju, a następnie 22 maja uczyni to samo z Pucharem Króla. W tym sezonie ponownie możemy cieszyć się świetną wersją Iniesty i trzymamy kciuki za to, aby ten stan rzeczy utrzymywał się jeszcze przez wiele lat. ¡Feliz cumpleaños, Don Andrés!