Oceny za pogrom Rzymian

Pierwsza połowa przyzwoita, a interwencje z drugiej połowy to prawdziwa klasa światowa. Najpierw instynktowna obrona przy jednym z uderzeń graczy Romy, później wyciągnął się jak struna i w świetnym stylu obronił karnego. Szkoda, że Vermaelen zawalił mu czyste konto. Na tę chwilę nadal widać, że lepiej czuje się w roli bramkarza pucharowego.

Forma z El Clasico nadal trwa. Asysta, solidnie w defensywie, bardzo często rozciągał grę na skrzydle. No i najważniejsze - jedna strata. Tylko. A wykonał 79 podań. Dodatkowo mądrze się wykartkował - nikt nie będzie miał podejrzeń o celowe działanie

Solidniejszy od Belga, spokojny i opanowany. W wyprowadzeniu na dobrym poziomie. Nie miał zbyt wiele pracy, a gol, którego może być dla niego delikatnym wynagrodzeniem sytuacji z Santiago Bernabeu dodatko podwyższa mu notę. Wyraźnie okrzepł po słabym początku sezonu i kolejne mecze z rzędu dały mu pewność siebie.

W pierwszej połowie jedna lub dwie niepewne interwencje, bez konsekwencji. Gdyby na tym się skończyło, to za całokształt orzymałby podobną ocenę do Alby. Niestety w drugiej połowie zawalił karnego i na dodatek kiepsko przykrył Dzeko w ostatniej akcji. Gdyby to nie był Thomas, to może byłoby uznać, że z Edinem Dzeko trudno rywalizować, ale Belg jest znany ze swojej umiejętności gry w powietrzu. Zawalił te dwie akcje.  

Dwa kluczowe podania po podłączeniach się. W drugiej połowie miał sporo pracy z Iturbe, który pomimo szybkości Jordiego kilka razy mu uciekał. W ofensywie dał się zapamiętać jako przyboczny Neymara.

Zwyczajowo wyższa ilość strat niż odbiorów, ale tym razem bylo to związane z bardziej ofensywnym ustawieniem i próbami przyspieszenia gry. Minimalnie lepszy od Sergiego, ale nie na tyle, żeby „zarobić” wyższą ocenę.

Grał tylko pierwszą połowę, ale to wystarczyło, żeby pokazał klasę. Dwa kapitalne otwierające podania i pełna kontrola okolic środka boiska. Człowiek – orkiestra środka pola Barcelony, chociaż komentatorzy często mówiąc o nim podkreślają jedynie defensywne walory zapominając o wkładzie w grę ofensywną.

Ważny element układanki pomocników. Po raz wtóry warto podkreślić wielokrotnie powtarzane słowa Pepa oraz Lucho, że jest to taktycznie piłkarz bezbłędny. Zdążył zaliczyć jedno kluczowe podanie.

Podczas kontuzji z jego barków zostało przez duet Neymar – Suarez zrzucone brzemię Messidependencia. Już w meczu z Realem zagrał dobrze, ale to rozpoczętę od pierwszego gwizdka spotkanie z Romą mialo dać odpowiedź gdzie jest po kontuzji. Już wiemy, że nie zatracił swoich walorów, brakuje mu jeszcze nieco pewności i rytmu meczowego, ale stary dobry Messi nadal hasa po europejskich murawach. Brawa za dwa gole, ale miał jeszcze kilka prób w tym meczu, których nie wykorzystał. Nie kreował tak dużo jak przed kontuzją, zresztą liczba kluczowych podań to pokazuje - raczej robił za snajperam. Tym niemniej jego współpraca z resztą tridente jest wręcz zniewalająca.

Nie miał bezpośredniej asysty ani gola, ale warto przyjrzeć się wszystkim akcjom bramkowym: przy pierwszym golu najważniejsze podanie jego, przy drugim napędził akcję, przy trzecim groźnie dośrodkował piłkę, którą obrońca wybił do Suareza, przy czwartej napędził akcję,  przy piątej wykreował akcję, przy szóstej co prawda zepsuł karnego, ale okazało się że i tak Adriano dopełnił formalności. Summa summarum miał udział przy każdej bramce! Gdyby nie zmarnowany karny, to otrzymałby ocenę taką jak Suarez, ale za kolejną źle wykonaną jedestkę musimy obniżyć mu ocenę. El Puto Crack.

Wreszcie zagrał bez brzemienia Busquetsa, które wyraźnie sobie w poprzednich meczach narzucał. Mógł się bardzo podobać, zespół prawie nie odczuł zejścia Sergio.

Solidnie i bezbłędnie.

Bardzo duży pozytyw. W pomocy czuł się jak ryba w wodzie. Dwa kluczowe podania, skutecznie w odbiorze i świetnie w grze wzajemnej. No i nota w górę za gola.