Abidal: Nigdy nie myślałem o tym, aby rzucić futbol

Éric Abidal był głównym bohaterem reportażu katalońskiej TV3, w którym opowiadał o złych i dobrych momentach swojej kariery, o przeszczepie wątroby i o Pucharze Mistrzów, jakie podniósł w górę na Wembley.

- To, co robię, nie robię po to, aby być przykładem. Robię to, bo chcę to robić i taka jest moja mentalność. Czuję się dobrze. Chciałem walczyć i powrócić. Czasami, gdy budziłem się rano, było ciężko, ale krok po kroku trenowałem z zamiarem powrotu i to mi pomogło. Nigdy nie myślałem o tym, aby rzucić futbol, bo piłka, oprócz mojej rodziny, to całe moje życie.

Éric przyznał, że kluczowy był etap rehabilitacji w Vall d'Aran z Emilim Ricartem. - To był ciężki, ale udany tydzień. Tam odzyskałem swoją mentalność. Każdego dnia chciałem ciężej pracować, aby zobaczyć ile mogę znieść. Piłkarz bez piłki nie jest piłkarzem. W dniu, gdy zacząłem dotykać piłki wiedziałem, że droga do powrotu jest nieco krótsza.

W trakcie rozmowy Abidal mógł zobaczyć obrazki związane z tym, co przeżył. Na jednym z nich ujrzał samego siebie wznoszącego w górę Puchar Mistrzów. - To był dla mnie bardzo ważny dzień. Cała moja rodzina została w domu i oglądała telewizję. To, że pierwszy podniosłem w górę puchar, reprezentowało wiele rzeczy. Puyol powiedział mi: "Gdy go podniesiesz, będziesz miał wrażenie, że świat się zatrzymał". I tak faktycznie było.

- Wcześniej, w meczu z Realem Madryt, pojawiłem się na boisku tylko na dwie minuty, ale wykorzystałem je, aby podziękować ludziom za wszystko. Oni także pchali mnie naprzód. W każdym meczu miałem gęsią skórkę, gdy skandowali "Abidal, Abidal". Nigdy nie doświadczyłem czegoś podobnego.

- Z Tito przeszliśmy prawie to samo i teraz myślimy innymi kategoriami niż pozostali. Bez słowa wiemy, co myśli jeden albo drugi. Ludzie w tym miejscu mnie szanują. To uczucie, jakim mnie obdarzyli, sprawia, że chcę tu zostać na zawsze.