Podsumowanie listopada

Gdy doczekaliśmy się powrotu duetu Piqué-Puyol, defensywa – i tym samym cała Barça – zaczęła grać w tym sezonie na miarę swego potencjału. Oni dopiero się rozpędzają.

Bramka i obrona

Ustawienia w listopadzie:

3.11.2012; 3:1 Celta Vigo (Liga, dom; 80 000 widzów): Valdés – Adriano (38’ Alves), Mascherano, Alba; (46’ Bartra ||||)

7.11.2012; 2:1 Celtic Glasgow FC (LM, wyjazd; 60 832): Valdés – Alves, Mascherano ||||, Bartra (71’ Piqué), Alba ||||

11.11.2012; 2:4 Real Mallorca (Liga, wyjazd; 18 000): Valdés – Alves, Piqué, Mascherano (84’ Bartra), Alba (86’ Montoya)

17.11.2012; 3:1 Real Saragossa (Liga, dom; 78 500): Valdés – Montoya, Puyol (74’ Bartra), Piqué, Alba

20.11.2012; 0:3 Spartak Moskwa (LM, wyjazd; 67 325): Valdés – Alves, Piqué, Mascherano ||||, Alba (87’ Montoya)

25.11.2012; 0:4 Levante UD (Liga, wyjazd; 24 234): Valdés – Alves (14’ Montoya), Puyol ||||, Piqué, Alba (74’ Adriano)

28.11.2012; 3:1 Deportivo Alavés Vitoria (CdR, dom; 57 655): Pinto – Montoya, Puyol (79’ –), Mascherano, Adriano (73’ Planas)

(–) Zawodnik zastąpiony przez piłkarza innej formacji

Wraz z powrotem duetu podstawowych środkowych obrońców klubu, od połowy miesiąca objawił się nowy Javier Mascherano, a Busquets może grać wyżej i wydajniej. I jakby całą tę styraną machinerię nareszcie ktoś naoliwił.

Víctor Valdés Arribas – ocena: 6,42; na boisku: 6 meczów, 540 minut; 6 straconych goli

José Manuel Pinto – ocena: 3,50; na boisku: 1 mecz, 90 minut; 1 stracony gol

Ospałe wejście pierwszego bramkarza Barçy w sezon potwierdził rozczarowujący występ na Celtic Park. Trzy kolejne tygodnie listopada były już w wykonaniu Víctora Valdésa dużo lepsze. Najpierw dobra postawa na Majorce gdy fenomenalną paradą wybronił główkę Tomera Hemeda, później czyste konto w Moskwie i na koniec miesiąca status jednego z bohaterów meczu z Levante. Seria 2 meczów z czystym kontem trafia się zresztą Valdésowi po raz pierwszy w sezonie. Forma rośnie?

Podobnie jak w październiku, Tito i kalendarz mieli tylko jedną szansę gry dla Pinto. Spisał się słabiej niż przed miesiącem, a jego występ charakteryzowały pasywność, długi czas reakcji i słaba komunikacja z obrońcami. Oświadczenie trenera, że Pinto nie jest pewniakiem na wszystkie mecze Pucharu Króla, w takim kontekście dziwi mniej.

Jordi Alba Ramos – ocena: 6,92; na boisku: 6 meczów, 514 minut; 1 gol; 1 asysta; 1x ||||

Javier Alejandro Mascherano – ocena: 4,60; na boisku: 443 minuty; 1x ||||

Gerard Piqué Bernabéu – ocena: 6,60; na boisku: 5 meczów, 380 minut

Daniel Alves da Silva – ocena: 5,25; na boisku: 5 meczów, 336 minut; 1 gol

Martín Montoya Torralbo – ocena: 5,00; na boisku: 5 meczów, 266 minut; 1 asysta

Carles Puyol i Saforcada – ocena: 6,67; na boisku: 3 mecze, 253 minuty; 1x ||||

Adriano Correia Claro – ocena: 7,17; na boisku: 3 mecze, 144 minuty; 2 gole

Marc Bartra Aragall – ocena: 4,67; na boisku: 4 mecze, 139 minut; 1x ||||

Carles Planas Antolínez – ocena: 4,00*; na boisku: 1 mecz, 17 minut

*Ocena z 1 meczu

Czasem naprawdę niewiele trzeba do szczęścia. Jak niewiele? Jakieś 18 procent. Pierwszy do gry wrócił ten młodszy i przystojniejszy. Choć gra obronna Barçy generalnie wołała w Glasgow o pomstę do Stwórcy, to postawa wprowadzonego z ławki Piqué była jej bardzo jasnym punktem. Spokojniej czekało się na Mallorkę wiedząc, że Geri wyjdzie tam znów „w podstawie”. Przez resztę miesiąca forma dobra i stabilna jak na kogoś, kto ledwo wraca z rehabilitacji. Od starcia z Saragossą do zespołu dołączył Carles Puyol. Rozegrał mniej meczów od swego partnera, ale w przekroju miesiąca jego poczynania wycenialiśmy delikatnie lepiej. Klasa Kapitana! Javierowi Mascherano nie robi różnicy, czy obroną dyryguje Puyi czy Piqué. Wystarczy, że nie musi robić tego sam. Oby mecze ze Spartakiem i Alavés stanowiły jedynie zapowiedź tego, jak skutecznie i pewnie może grać w dalszej części sezonu.

Forma rekonwalescentów jest dopiero w drodze do poziomu, na jakim gra ostatnio Jordi Alba. Odzyskany wychowanek spisywał się do tej pory solidnie, ale w listopadzie na dobre objawił genotyp Barçy. Sprzyjające okoliczności dały mu 514 minut w listopadzie (4. wynik w drużynie). Nawet jeśli na koniec miesiąc złapał lekką zadyszkę, postęp w zgraniu z drużyną i coraz lepsze tempo podłączania się pod akcje są ewidentne, ciesząc bardziej niż statystyki. Mniej pozytywów towarzyszyć musi ocenie poczynań Daniego Alvesa. Ładny gol sytuacyjny w Moskwie i wypracowanie bramki zamykającej mecz na Majorce to jaskółki, że jednak idzie na lepsze. Kontekst 1 straty na każde 7,5 minuty gry demaskuje, że łatwo nie będzie. Świat próżni nie znosi i podczas gdy gwiazda jednego Brazylijczyka na Camp Nou z wolna gaśnie, inny radzi sobie coraz lepiej. Mowa oczywiście o Adriano, który świetną formę z kończących październik meczów z „Celtami” i Rayo utrzymał także w listopadzie. Nawet uraz z początku miesiąca nie był w stanie jej zaburzyć. Dwie świetne bramki i jedna z najwyższych średnich ocen w zespole.

Świetnej passy z poprzednich tygodni nie pociągnął Marc Bartra, który przekonał się, że na tym poziomie każdy gorszy dzień zostanie bezwzględnie wykorzystany przez rywala. Zupełnie zawiódł w rewanżu z tym samym Celtikiem, z którym zachwycił na Camp Nou, trudno o pochwały za Saragossę. Młody jest, będzie lepiej. To samo można stwierdzić o Planasie, który mignął nam na kilkanaście minut z Alavés i nie sprawił pewnego wrażenia.

Pomoc

Ustawienia w listopadzie:

3.11.2012; 3:1 Celta Vigo (Liga, dom): Busquets, Xavi, Iniesta – Fàbregas (46’ –)

7.11.2012; 2:1 Celtic Glasgow FC (LM, dom): Song ||||, Iniesta, Xavi

11.11.2012; 2:4 Real Mallorca (Liga, wyjazd): Busquets ||||, Xavi, Fàbregas

17.11.2012; 3:1 Real Saragossa (Liga, dom): Song, Iniesta, Xavi

20.11.2012; 0:3 Spartak Moskwa (LM, wyjazd): Busquets, Xavi (81’ Song), Fàbregas

25.11.2012; 0:4 Levante UD (Liga, wyjazd): Busquets, Fàbregas ||||, Xavi (77’ Thiago)

28.11.2012; 3:1 Deportivo Alavés Vitoria (CdR, dom): Song, Dos Santos (68’ –), Thiago; (79’ Fàbregas) – Sergi Roberto

(–) Zawodnik zastąpiony przez piłkarza innej formacji

Pomoc Barçy dalej grała w listopadzie swoje. Magię. Z trójki kandydatów (Xavi, Iniesta, Cesc) zawsze znajdzie się co najmniej jeden mistrz ceremonii.

Xavier Hernández Creus – ocena: 7,08; na boisku: 6 meczów, 516 minut; 1 gol

Andrés Iniesta Luján – ocena: 6,90; na boisku: 5 meczów, 450 minut; 1 gol; 4 asysty

Sergi Busquets Burgos – ocena: 6,75; na boisku: 4 mecze, 360 minut; 1x ||||

Francesc Fàbregas Soler – ocena: 6,17; na boisku: 6 meczów, 348 minut; 1 gol; 1 asysta; 1x ||||

Alexandre Song Billong – ocena: 7,00; na boisku: 4 mecze, 260 minut; 1 gol; 1x ||||

Thiago Alcântara – ocena: 5,75; na boisku: 2 mecze, 104 minuty; 1 asysta

Jonathan dos Santos – ocena: 7,00*; na boisku: 1 mecz, 90 minut

Sergi Roberto – ocena: 7,00*; na boisku: 1 mecz, 90 minut

*Ocena z 1 meczu

Wcześniej miewał albo mecze wybitne, albo bardzo słabe, listopad przyniósł Fàbregasowi tak potrzebne ustabilizowanie formy. Dowodem brak ocen niższych niż 5,5 i amplituda ocen z całego miesiąca wynosząca 1. Mając w pamięci wiele meczów z września i października, kiedy Cesc bywał najsłabszym ogniwem zespołu, zmianę jakościową należy odnotować i wyróżnić; nawet jeśli dowody wizualne świadczą tu lepiej niż średnia arytmetyczna. Bardziej rozchwiana była z kolei forma Iniesty. Festiwal z Levante, świetnie z Celtą, solidnie w Moskwie i bardzo przeciętnie (dwie piątki) w pozostałych starciach. Poza gorszym dniem w Glasgow, walory gry obu kolegów - stabilność z delikatesami - udało się połączyć Xaviemu. Cieszy to tym bardziej, że w listopadzie Tito wcale „Generała” nie oszczędzał: 514 minut przy 6 okazjach. Oby grał tak jak najdłużej.

Okres mocno poszatkowany zawieszeniami (w LM i Lidze), ale to kolejny równy, bardzo dobry miesiąc w wykonaniu Busiego. Dla gry tego pana coraz trudniej znaleźć komplementy by nie wpaść do zsypu banałów. Czasem nie można się nadziwić, jak pod presją 2-3 rywali na malutkim spłachetku przestrzeni z taką powtarzalnością można podejmować decyzje idealne, i to jednocześnie dla defensywy i ofensywy. Polecam parę powtórek w zwolnionym tempie... Jak w zwolnionym tempie względem reszty drużyny wygląda jeszcze gra Aleksa Songa - lecz w tym przypadku absolutnie nie jest to pochlebstwo. Przydatny, ale wciąż z rezerwą. Pokora, pracowitość tego chłopaka i dotychczasowe postępy dają nadzieję, że będzie lepiej. Z meczu na mecz korzystniej powinien też grać Thiago. Kolejny niedawny pacjent szpitala Blaugrana zakończył miesiąc w ładnym stylu. To samo tyczy się innych zdolnych ze szkółki: JdS i S. Roberto nie ustrzegli się błędów, ale na pewno wykorzystali swoją szansę z Alavés.

Atak

Ustawienia w listopadzie:

3.11.2012; 3:1 Celta Vigo (Liga, dom): Pedro, Messi, Villa (72’ Sánchez)

7.11.2012; 2:1 Celtic Glasgow FC (LM, dom): Pedro, Messi, Sánchez (65’ Villa)

11.11.2012; 2:4 Real Mallorca (Liga, wyjazd): Villa, Messi, Tello (66’ Sánchez)

17.11.2012; 3:1 Real Saragossa (Liga, dom): Villa (60’ Tello), Messi, Pedro (78’ Fàbregas)

20.11.2012; 0:3 Spartak Moskwa (LM, wyjazd): Pedro |||| (85’ Deulofeu), Messi, Iniesta

25.11.2012; 0:4 Levante UD (Liga, wyjazd): Pedro, Messi, Iniesta

28.11.2012; 3:1 Deportivo Alavés Vitoria (CdR, dom): Villa, Tello; (68’ Deulofeu)

Podczas gdy istotna zmiana zaszła w jakości gry barcelońskiej obrony, po drugiej stronie boiska bez zmian. Bramki nie przestają wpadać. Całą lawiną.

Lionel Andrés Messi – ocena: 7,12; na boisku: 6 meczów, 540 minut; 9 goli; 2 asysty

Pedro Rodríguez Ledesma – ocena: 5,30; na boisku: 5 meczów, 431 minut; 2 asysty

Cristian Tello Herrera – ocena: 6,33; na boisku: 3 mecze, 211 minut; 1 gol; 1 asysta

Alexis Alejandro Sánchez – ocena: 6,50; na boisku: 3 mecze, 108 minut; 1 asysta

David Villa Sánchez – ocena: 5,50; na boisku: 5 meczów, 311 minut; 3 gole; 1 asysta

Gerard Deulofeu – ocena: 2,00*; na boisku: 2 mecze, 29 minut

*Ocena z 1 meczu

W towarzyszącym narodzinom syna występie z Celtą Messi był obecny ciałem, ale na pewno nie formą. Co z tego, skoro średnia ocen z pozostałych pięciu meczów wynosi 8,30! Gol na każdą godzinę gry, dwie asysty na dokładkę i powiększenie przewagi w ligowej klasyfikacji kanadyjskiej - dla Leo miesiąc jak co miesiąc. Chwilo, trwaj!

Kapitalnie zaczął i bajecznie skończył - tak wyglądał listopad Davida Villi. Wszystko, co pomiędzy (Celtic, Mallorca, Saragossa) słabiuteńko, ale w przypadku „El Guaje” bardziej liczą się efekty. A te były: 3 gole, 1 asysta. Wrażenia artystyczne, cała reszta - cierpliwości.

Goni obrońców, pędzi wiatr, ale drugi miesiąc z rzędu bez gola. Pedro daje drużynie inne korzyści, których efektem bezpośrednie asysty (Celta, Spartak), albo prowadzące do celu otwieranie przestrzeni kolegom (Iniesta z Levante), lecz musi poprawić mankamenty swojej gry (panowanie nad piłką, precyzja podań, straty), bo jego gole jeszcze przydadzą się drużynie w tym sezonie. Trochę mylące w przypadku podsumowania miesiąca Alexisa jest, że przed odniesieniem kontuzji głównie wchodził z ławki. Dobre, ożywcze zmiany (asysta przy ważnym golu Messiego z Mallorcą), ale meczu z Celtikiem do udanych już nie zaliczy. Podobnie jak w przypadku Pedro, problem w jego grze pozostaje ten sam: skuteczność. Oby popracował nad nią po powrocie do składu.

Cristian Tello dał się w minionym miesiącu zapamiętać głównie ze zwycięskiego starcia na Majorce, kiedy ładnym strzałem wyprowadził zespół na 0:3. W obu pozostałych występach odegrał dość marginalną rolę. Kumulacja spotkań w grudniu da mu pewnie więcej okazji do gry. Podobnie jak Gerardowi Deulofeu. Pomimo niewątpliwego talentu, występ z Alavés nie wyszedł mu zupełnie.