Najlepsi stoperzy ostatnich dekad
Para środkowych obrońców sformowana przez Puyola i Milito, zapowiada się jako jedna z najlepszych par, jakie w ostatnich dekadach grały na tej pozycji w Barçy.
Warto przy tej okazji przypomnieć inne wspaniałe duety środkowych obrońców, jakie grały w FC Barcelonie.
Torres-Gallego. W dekadzie 1965-1975 grali na środku obrony blaugrany. Torres był spokojny, zdyscyplinowany, dobrze się ustawiał, szybko i pewnie atakował rywali. Gallego wnosił siłę, dominację w powietrzu na obu połowach i grał dość agresywnie.
Torres-Quique Costas. W zasadzie Quique Costas był pomocnikiem, jednak problemy zdrowotne Gallego spowodowały, że w wielu spotkaniach grał na pozycji środkowego obrońcy, do której dzięki swoim właściwościom fizycznym szybko się zaadaptował.
Migueli-Alexanko. Tandem stoperów Barcelony lat 80-tych. Migueli wnosił swoją nieprawdopodobną kondycję i zasób sił, a także bezgraniczne poświęcenie w czasie gry. Alexanko dawał poświęcenie, potrafił rozegrać piłkę, dobrze grał głową i świetnie się ustawiał.
Koeman-Nadal. Dream Team w wielu spotkaniach mógł na nich liczyć. Miquel Angel dysponował atletycznymi warunkami fizycznymi, pewnie grał w powietrzu i niejednokrotne podłączał się do ataków drużyny. Ronald potrafił wyprowadzić piłkę, miał dobry przegląd gry, był prawdziwym liderem i co najważniejsze strzelał sporo goli.
Abelardo-Couto. Dwaj bardzo podobni do siebie obrońcy, bardziej techniczny Asturyjczyk i silny Portugalczyk. Wspaniali strzelcy, potrafili bardzo dobrze uderzyć z miejsca. W grze rozumieli się także z innymi świetnymi stoperami, takimi jak Blanc, Popescu czy wspomniany Nadal.
Abelardo-F.de Boer. Holender był środkowym obrońcą grającym podobnie do Chivu: wizja gry, dobre wyprowadzenie piłki a przede wszystkim świetne uderzenie zarówno z dystansu, jak i z rzutów wolnych. Jego umiejętność przewidywania kompensowała jego względną powolność.
Márquez-Puyol. Carles jest oddany, szybki, przewidujący, ma charakter... jest wspaniałym strzelcem i popełnia mało fauli. Rafa potrafi wyprowadzić piłkę z obrony i dysponuje wspaniałym długim podaniem. Poza tym potrafi uderzyć z rzutu wolnego oraz wykończyć akcję głową.
[źródło: Sport]
Warto przy tej okazji przypomnieć inne wspaniałe duety środkowych obrońców, jakie grały w FC Barcelonie.
Torres-Gallego. W dekadzie 1965-1975 grali na środku obrony blaugrany. Torres był spokojny, zdyscyplinowany, dobrze się ustawiał, szybko i pewnie atakował rywali. Gallego wnosił siłę, dominację w powietrzu na obu połowach i grał dość agresywnie.
Torres-Quique Costas. W zasadzie Quique Costas był pomocnikiem, jednak problemy zdrowotne Gallego spowodowały, że w wielu spotkaniach grał na pozycji środkowego obrońcy, do której dzięki swoim właściwościom fizycznym szybko się zaadaptował.
Migueli-Alexanko. Tandem stoperów Barcelony lat 80-tych. Migueli wnosił swoją nieprawdopodobną kondycję i zasób sił, a także bezgraniczne poświęcenie w czasie gry. Alexanko dawał poświęcenie, potrafił rozegrać piłkę, dobrze grał głową i świetnie się ustawiał.
Koeman-Nadal. Dream Team w wielu spotkaniach mógł na nich liczyć. Miquel Angel dysponował atletycznymi warunkami fizycznymi, pewnie grał w powietrzu i niejednokrotne podłączał się do ataków drużyny. Ronald potrafił wyprowadzić piłkę, miał dobry przegląd gry, był prawdziwym liderem i co najważniejsze strzelał sporo goli.
Abelardo-Couto. Dwaj bardzo podobni do siebie obrońcy, bardziej techniczny Asturyjczyk i silny Portugalczyk. Wspaniali strzelcy, potrafili bardzo dobrze uderzyć z miejsca. W grze rozumieli się także z innymi świetnymi stoperami, takimi jak Blanc, Popescu czy wspomniany Nadal.
Abelardo-F.de Boer. Holender był środkowym obrońcą grającym podobnie do Chivu: wizja gry, dobre wyprowadzenie piłki a przede wszystkim świetne uderzenie zarówno z dystansu, jak i z rzutów wolnych. Jego umiejętność przewidywania kompensowała jego względną powolność.
Márquez-Puyol. Carles jest oddany, szybki, przewidujący, ma charakter... jest wspaniałym strzelcem i popełnia mało fauli. Rafa potrafi wyprowadzić piłkę z obrony i dysponuje wspaniałym długim podaniem. Poza tym potrafi uderzyć z rzutu wolnego oraz wykończyć akcję głową.
[źródło: Sport]
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Poleć artykuł
Komentarze (0)