Oceny za mecz z Newcastle

Zaczął dość nerwowo, od dwóch niepewnych interwencji, kiedy w łatwych sytuacjach nie potrafił złapać piłki. Potem było już znacznie lepiej, pomógł drużynie szczególnie podczas wielu stałych fragmentów gry, kiedy wygrywał pojedynki powietrzne i skutecznie piąstkował. Przy straconej bramce zabrakło mu odrobiny szczęścia.

Urugwajczyk wyszedł w podstawowym składzie ponieważ w dniu meczu okazało się, że Eric nie jest w stanie grać. Zagrał na prawej obronie i wyglądał poprawnie. Nie podłączał się zbytnio do akcji ofensywnych i kiedy w końcu zapędził się do przodu nie zdołał wrócić na swoją pozycję, a Barcelona straciła gola. Nie obwiniałbym jednak zanadto kapitana, ponieważ w takich sytuacjach następuje przekazanie krycia, a miał prawo odczuwać zmęczenie. Nie jest bowiem przyzwyczajony do regularnej gry i to na takiej intensywności.

Solidny mecz. Dobrze przewidywał zamiary przeciwnika i krył bardzo blisko. Wielokrotnie wybijał dośrodkowania i blokował próby strzałów. Był pewnym punktem defensywy i wydaje się, że lepiej radzi sobie na pozycji środkowego obrońcy.

Wydaje się, że zadomowi się na dłużej w wyjściowej jedenastce. Wytrzymał również ten mecz na poziomie fizycznym. W defensywie radził sobie nienajgorzej, chociaż Elanga potrafił wygrać kilka pojedynków i groźnie dogrywać ze swojej flanki w pole karne. Po raz kolejny stanowił jednak przewagę z przodu, gdzie jakość jego zagrań i swoboda z piłką przy nodze pozwoliła wykreować kilka okazji. To on świetnie podawał do Raphy przy zmarnowanej okazji Lewego, czy kiksie Burna, który nieomal nie zakończył się golem samobójczym.

Tylko poprawny mecz wychowanka. Nie stwarzał różnicy, nie potrafił wraz z Pedrim zdominować rywali, ale też nie popełnił błędów. Brakowało większej odwagi i przyspieszenia akcji. Być może ostatnie problemy żołądkowe nie pozwoliły mu się poprawnie zregenerować.

Z zaskoczeniem czytaliśmy o statystykach braku prób dryblingów Hiszpana, chociaż oglądając mecz widzieliśmy kilka udanych przejść czy akcji. Było jednak tego zdecydowanie za mało. Zmęczenie dało o sobie znać, a dobra dyspozycja Halla sprawiła, że znaczenie Yamala było iluzoryczne. Brawa za wzięcie na siebie odpowiedzialności za rzut karny i jego pewne wykonanie, co podnosi mu ocenę.

Zagubiony. Większość jego akcji była po prostu źle wyprowadzona. Szczególnie kontra 4 na 3 w 59’ minucie spotkania. W pamięci zapadła mi również naiwna strata w 74’ po której doskonałą okazję miało Newcastle. Oddał jedyny poza rzutem karnym celny strzał w tym meczu, ale tylko w środek bramki. Pracował więcej niż zwykle w defensywie, ale wynikało to z lepszej gry gospodarzy.

Najtrudniejszy do oceny występ. Z jednej strony niesamowicie irytujący, niedokładny, podejmujący złe decyzje. Z drugiej strony, miał swój udział we wszystkich najgroźniejszych akcjach Barcelony, to on zagrywał w pole karne, gdy blisko samobójczego trafienia był Burn, to on podawał Ferminowi, to on podawał Lewandowskiemu, co było najlepszą okazją i to on znalazł Olmo przed rzutem karnym. Z trzeciej jednak strony to on odpowiadał za krycie strzelca i zwyczajnie zawalił we własnym polu karnym. Po serii mniejszych i większych urazów nie może nawiązać do swojej wersji z zeszłego sezonu, ale ciężko oczekiwać, żeby był w stanie taki sezon powtórzyć.

Robert nie miał łatwego zadania. Pojedynki z Burnem były niezwykle wymagające i kilka z nich padło łupem Polaka. Największe zastrzeżenia mamy oczywiście do zmarnowanej stuprocentowej sytuacji, piłka zagrana przez Raphę była dobra, zabrakło usztywnienia stopy. W pojedynkach na najwyższym poziomie napastnik może nie mieć wielu okazji i ważna jest skuteczność w takich momentach.

Długimi fragmentami kompletnie niewidoczny, ale to jego szybka noga pozwoliła Barcelonie zdobyć rzut karny i ostatecznie uniknąć porażki. Miał za zadanie wejść w buty Pedriego, ale z nim na boisku drużyna miała trudniej utrzymać się przy piłce. 

Słaba zmiana. Nie nawiązał do swojego występu z fazy ligowej Ligi Mistrzów. Brakowało odważniejszych prób wchodzenia w pojedynki i większej zadziorności i wsparcia w defensywie.

Już zejście Pedriego mocno osłabiło Barcelonę, ale to wejście Casado kompletnie pozbawiło gości argumentów i poczucia kontroli. Raptem 3 celne podania na 4 próby przez ponad kwadrans na pozycji środkowego pomocnika w Barcelonie to wynik dramatyczny.

Grał za krótko, ale i tak jego pokraczność w próbie opanowania prostego podania zapadła nam w pamięci.

Dobre wejście, widać było odwagę i pewność siebie, ale czas był zbyt krótki żeby przyznać mu ocenę za ten mecz.