Smutna wiadomość z Mediolanu. W wieku 88 lat zmarł Luis Suárez Miramontes, wieloletni piłkarz Barcelony i do dziś jedyny hiszpański zdobywca Złotej Piłki.
Luis Suárez Miramontes urodził się 2 maja 1935 roku w A Coruñi i to właśnie w miejscowym Deportivo zaczynał swoją karierę. Jego talent szybko dostrzegła Barcelona, do której trafił w 1954 roku. Barwy Dumy Katalonii reprezentował przez kolejnych siedem lat. W tym czasie wygrał z drużyną po dwa mistrzostwa Hiszpanii, Puchary Króla (nazywany wówczas Copa del Generalisimo) oraz Puchary Miast Targowych. Uczestniczył też w finale Pucharu Europy 1961, pierwszym z udziałem Barcelony, w którym Barça przegrała z Benficą 2:3, a według różnych relacji był najlepszym zawodnikiem tego pojedynku.
Rok wcześniej Luis Suárez sięgnął po Złotą Piłkę jako pierwszy przedstawiciel Dumy Katalonii, a do tej pory jest on jedynym hiszpańskim piłkarzem, który może pochwalić się tą prestiżową nagrodą. Wówczas był też najmłodszym triumfatorem, w wieku 25 lat. W barwach Blaugrany strzelił łącznie 141 goli w 253 meczach. Sam Alfredo Di Stéfano nazywał go "architektem", co dobrze obrazuje styl gry Hiszpana, który nie ograniczał się wyłącznie do zdobywania bramek.
Luis Suárez był nie tylko legendą Barcelony. Największe sukcesy odnosił w Interze Mediolan, do którego przeniósł się w 1961 roku za 25 milionów peset (kwotę zbliżoną do obecnych 204 tysięcy euro), co było wówczas światowym rekordem transferowym. Barça tłumaczyła jego sprzedaż problemami finansowymi. Po latach Luis Suárez żartował, że jego transfer pomógł klubowi zapłacić za rozbudowywane Camp Nou. Ponadto w mediach sztucznie kreowano konflikt między nim a wielką gwiazdą Kubalą, który w rzeczywistości nie miał miejsca. Podchwycili to jednak kibice, którzy podzielili się na dwa obozy. Atmosfera nie zachęcała Hiszpana do pozostania w klubie. Tymczasem po odejściu Luisa Suáreza Barcelonie nie wiodło się szczególnie dobrze. Mistrzostwa Hiszpanii nie wygrała aż do 1974 roku, a w ciągu tych 13 lat sięgnęła tylko po trzy Puchary Króla i Puchar Miast Targowych.
Z kolei Interowi wiodło się świetnie z Luisem Suárezem jako łącznikiem między pomocą i atakiem. Zdobywca Złotej Piłki 1960 sięgnął z tym klubem po trzy mistrzostwa Włoch, dwa Puchary Europy i dwa Puchary Interkontynentalne. Podczas pobytu w Interze odznaczył się kolejnym wielkim osiągnięciem w hiszpańskim futbolu, zdobywając z reprezentacją mistrzostwo Europy 1964, co aż do 2008 roku było największym sukcesem w dziejach La Rojy. Aż dziwne, że w tamtym roku nie sięgnął po kolejną Złotą Piłkę. Media tłumaczą, że wówczas starano się nie przyznawać nagrody dotychczasowym triumfatorom, choć wyjątkiem był wspomniany Di Stéfano. W barwach Nerazzurrich Luis Suárez rozegrał ponad 300 spotkań. Po odejściu z mediolańskiego klubu jeszcze trzy lata występował w Sampdorii, zanim zawiesił buty na kołku.
Po zakończeniu kariery Luis Suárez dalej pracował w futbolu. Po zaledwie roku od przejścia na sportową emeryturę został trenerem Interu, a potem prowadził inne włoskie kluby – Sampdorię, Spal, Como i Cagliari. Następnie w sezonie 1978/1979 był szkoleniowcem macierzystego Deportivo. W latach 1988-1991 był selekcjonerem reprezentacji Hiszpanii, z którą awansował do 1/8 finału mundialu 1990. Później pracował jeszcze w Interze jako tymczasowy trener i w Albacete. Po zakończeniu kariery szkoleniowej był komentatorem. Przedstawiał wiele trafnych i bezpośrednich analiz. W 2015 roku dostarczył do muzeum FC Barcelony swoją Złotą Piłkę. Hiszpański i włoski futbol pogrążył się w żałobie po jego śmierci.
Komentarze (15)