Oceny za blamaż z Realem Madryt

Ciężko mieć do niego pretensje za którykolwiek ze straconych goli, niestety wynik mówi sam za siebie i Niemiec wraz z kolegami nie mogą liczyć na wyższe noty. Z pozytywów całkiem nieźle rozgrywał, jego podania zazwyczaj docierały do adresatów, przy wyjściach z bramki mniej pewny, ale skuteczny. Pozostaje skupić się na wynikach ligowych, bo tam nasz portero ma szansę na historyczne rekordy.

Tym razem wypadł dużo gorzej na tle Viniciusa. Szczególnie w pierwszej połowie, gdzie częściej musiał uciekać się do faulu lub zwyczajnie był ogrywany. Ciężko wytłumaczyć zachowanie przy bramce na 0-1, kiedy niepotrzebnie zbiegł do Benzemy oraz przed rzutem karnym, gdzie zaprosił Brazylijczyka w pole karne, gdzie potem sfaulował go Kessie. Brawa za kilka przerzutów do Balde plus zdecydowanie najbardziej widowiskową akcję ofensywną, zakończoną zablokowanym strzałem po efektownym dryblingu, koledzy powinni się uczyć. Minus za niepotrzebne "zagrzanie się" napomniane żółtą kartką. W 80. minucie nawet Urugwajczyk zwątpił i wracał wolniej niż Busi.

Zamieszany w utratę 3 bramek. Nieskoncentrowany, problemy z kryciem na radar, złymi decyzjami, łamaniem linii spalonego, czy nawet utrzymywaniem równowagi. Próbował rozpaczliwie interweniować na linii przy bramce Viniego, gdyby się udało, mecz mógłby się potoczyć zupełnie inaczej. Zagrał na preferowanej przez siebie pozycji stopera, ale to spotkanie idzie do zapomnienia.

Największa bura należy mu się za brak przerwania kontry Realu z doliczonego czasu gry pierwszej połowy. Poza tym zazwyczaj skupiony i pewny, nie popełnił większych błędów zarówno w rozegraniu jak i w defensywie. Przed rzutem karnym dostał "siatkę", ale to nie on ponosi winę za utratę tej i kolejnej bramki, ponieważ w drugiej połowie został zmieniony.

Ciężko ocenić występ Francka w tym spotkaniu. Zdecydowanie najjaśniejsza postać drużyny w 1. połowie, gdyby sędzia zakończył ją bez doliczonego czasu. Tam zobaczyliśmy zawstydzający truchcik Iworyjczyka przed straconą bramką. Wcześniej dobrze wyglądał z piłką przy nodze oraz w wychodzeniu na pozycję, gdzie nie zawsze dostrzegali go partnerzy. W drugiej połowie, podobnie jak reszta drużyny, spuścił z tonu, a do tego w ważnym momencie meczu dopuścił się bezmyślnego faulu w polu karnym. Wydaje się, że weterani i młodzi zawodnicy mają więcej ambicji od nowego nabytku Barcelony.

Weteran nie miał zbytnio z kim "poklepać". Pomimo tego, że wciąż dobrze wygląda z piłką przy nodze i ciężko mu ją odebrać, to brakuje w jego grze szybkości: zarówno w podejmowaniu decyzji, jak i w doskoku do rywali. W pierwszej połowie, kiedy drużyna była zwarta, umiejętnie dyrygował zespołem. Potrafił zgarniać wiele "drugich" piłek. Niestety nie ustrzegł się błędów, a końcowy wynik również spada na jego barki.

Na ocenę wpływa przede wszystkim 1. połowa, gdzie wychowanek grał odpowiedzialnie i z ambicją. Kiedy trzeba było złapał żółtą kartkę za faul taktyczny, do tego potrafił się odnaleźć w polu karnym rywala, szkoda, że uderzył spod kolana i piłka została zablokowana. Druga odsłona to bojaźliwość i brak wiary całej drużyny, a Sergi nie wyróżniał się już zbytnio. Brawa też za strzał głową z końcówki meczu oraz powroty w pełnym sprincie, co nie było standardem w drużynie gospodarzy.

Kolejny mecz z zerowym dorobkiem wygranych pojedynków 1 na 1, tylko że tym razem grał na nominalnego środkowego pomocnika, ustawionego na lewej obronie. Brakuje powoli argumentów na obronę Brazylijczyka. Owszem, dużo biega, pomaga w defensywie i zakłada udany pressing, ale co z tego, kiedy jak tylko dostanie piłkę na skrzydło można być niemal pewnym, że ją straci. Do tego wykonuje stałe fragmenty gry, z których obecnie nie stwarzamy żadnego zagrożenia. Brawa za celny strzał głową, z niełatwej pozycji oraz walkę, to tyle.

Robert stanowił w tym meczu największe zagrożenie dla defensywy rywala. Pomimo tego, że średnio wygrywał jedynie co drugi pojedynek fizyczny, to udało mu się dojść do dogodnych pozycji. Plus też za dobre dośrodkowanie na głowę Roberto z końcówki meczu, zastanawiamy się jednak dlaczego to Polak dogrywał, a Hiszpan strzelał, a nie odwrotnie? To podsumowuje też problemy ze znalezieniem dla siebie miejsca na boisku. Lewy często wychodził po piłkę, a potem nie wbiegał w pole karne i Raphinha czy Balde nie mieli komu podawać. O problemach z przyjęciem piłki, czy faulami w ofensywie również należy wspomnieć, choć każdy kibic widzi to jak na dłoni.

Już na początku meczu mógł zaliczyć asystę i wywalczyć rzut karny. Idealnie wszedł w swoją rolę i odpowiednio "poddymił" atmosferę meczu. Temperament i waleczność Gaviego były kluczowe w 1. połowie, zabrakło jednak jakości czysto piłkarskiej. Nieźle współpracował z Balde czy Roberto, notując kluczowe podania, żeby w drugiej części łatwo tracić piłkę i źle rozgrywać proste akcje.

Nie miał zbyt wiele czasu na pokazanie swoich umiejętności. Kiedy raz udało mu się rozpędzić został brutalnie zaatakowany przez Militao. Na szczęście obyło się bez kontuzji. Wciąż czekamy na jego chociażby dobrą wersję.

Wszedł na boisko i od razu ostro potraktował rywala, za co sędzia słusznie ukarał go żółtą kartką. Miał zapewnić lepszą cyrkulację futbolówki, ale zupełnie nie było tego widać. Przy bramce na 0-4 poszedł na raz i został łatwo mienięty podaniem. W obliczu problemów w pomocy, może warto rozważyć częstsze stawianie na Hiszpana na pozycji defensywnego pomocnika?

Strata przed kontraatakiem na 0-4 wydawała się wręcz komiczna. Nie pierwszy raz w tym sezonie Hiszpan po wejściu na boisko znika lub wręcz pojawia się, by pomagać rywalom. Do końca sezonu Barcelona będzie miała mnóstwo meczów, w których Hiszpan może podbudować swoją mentalność i formę.