Coś na poprawę humoru. Karol Krawczyk opowiada młodemu sąsiadowi, jakim to on nie był kiedyś piłkarzem.

Tomek: To jak to było z tym Bayernem? Naprawdę chcieli Pana kupić?
Karol: No pewnie, pewnie, pewnie.
Tomek: O rany, to musiał Pan grać w reprezentacji.
Karol: No... Prawoskrzydłowy. Potrafiłem przedrzeć się przez każdą obronę świata. A Ty myślisz, że jakim cudem Polska była wtedy trzecia na świecie?
Tomek: To Pan grał właśnie wtedy?
Karol: A kto dołożył Belgom w 82 na mundialu?
Tomek: Wiem, wiem. Zbigniew Boniek, prawda? Widziałem powtórki. Trzy, super gole.
Karol: Boniek... Ty mnie lepiej zapytaj kto mu podawał.
Tomek: Pan?
Karol: No, a kto? A Ty wiesz co Boniek zrobił po mundialu? Normalnie wszystkie pieniądze mi oddał. Powiedział do mnie: "Karol, bez Ciebie byłbym nikim". A ja mówię: "Nie no, Zibi, przestań, weź to, weź to w ogóle nie ma sprawy...". A on mówi: "Karol, przepraszam Cię", a ja mówię: "Za co?", a on mówi: "Słuchaj, gdybym ja wykorzystał wszystkie, Twoje podania, to normalnie bylibyśmy mistrzami świata". A prezes Juventusu? Jak on się zorientował, że kupił Bońka zamiast mnie, to normalnie płakał całą noc. Nikt go nie mógł uspokoić.
(Wchodzi Tadek i słyszy ostatnią wypowiedź Karola).
Tadek: I miał racje... Jak ja bym kupił Bońka zamiast Ciebie, to też bym płakał całą noc... Ze szczęścia! Chociaż nie! Sprzedałbym go od razu i za te pieniądze kupiłbym sobie dwa tysiące Karolów Krawczyków. Ale bym miał wtedy przyjaciół! Cały stadion, nie?
Tomek: Pan nawet nie wie, że Pan Karol rozwalił Belgów i wygrał tyle meczów.
Tadek: Ale wiem... Wiem... Tomek, te mecze, te drużyny, Ci piłkarze, to wszystko prawda. Tylko... Imiona i nazwiska zostały zmienione w celu... Ochrony świadków.
Karol: Tomek, to co? Chyba już sobie pójdziesz, nie?
Tomek: To Pan znał Pana Karola już wtedy, jak był gwiazdą?
Tadek: Tak. Tak, znałem. Tylko wiesz, to było dosyć dawno i ja się wtedy nazywałem Kazimierz Górski.

:D