Pierwsza połowa była fatalna z kilku powodów.
Pierwszym był Semedo, który zapomniał myśleć i generalnie zawsze jest niewidoczny w ofensywie, drugim był Rafinha, który blokował mocno de Jonga, tym że Holender musiał ciągle grać za dwóch w ofensywie i przez to de Jong grał słabo, no i trzecim, co się łączy także z drugim, jest słaba pomoc przez to, że de Jong grał za dwóch, a Roberto grał za wysoko, kiedy potrzebowaliśmy rozgrywać.
No i cóż, podsumowując problemy lewej flanki i prawej flanki spowodowały problem środka pola i przez to pierwsza połowa wyglądała tak jak wyglądała.

Druga połowa została odmieniona za sprawą Ernesto Valverde.
Bardzo przytomna i rozsądna jedna decyzja, która poniosła za sobą następne. Decyzją było wprowadzenie Ansu Fatiego za Nelsona Semedo. Co się wtedy stało?
Barcelona zaczęła grać przez kilka minut w tym zestawieniu:
Ter Stegen; Roberto - Pique - Lenglet - Alba; Busquets - De Jong - Rafinha; Perez - Griezmann - Ansu Fati
Chwilę później, bo jeśli się nie mylę 6 minut, został wprowadzony Arthur za Rafinhię - kolejna świetna decyzja.
Te dwie zmiany tchnęły życie w lewą flankę, środek i prawą flankę.
Semedo został zdjęty, a za niego wszedł znacznie dynamiczniejszy Roberto, o czym pisałem w przerwie meczu.
De Jong stracił Rafinhę obok siebie na skrzydle, który go bardzo blokował nie tylko dzisiaj, ale jeszcze bardziej w meczu z Betisem tydzień temu. Było to pięknie widać różnicę w grze de Jonga z pierwszej połowy i w drugiej, odżył. Arthur, który w ogóle mnie zaskoczył, że w pierwszym jego tak naprawdę meczu w tym sezonie zagrał tak dobrze.
Później jednak po strzeleniu dwóch goli przez Barcelonę, Osasuna zaczęła grać znacznie agresywniej. Szkoda, że było tak dużo przerw w grze i ten karny, bo druga połowa wyglądała świetnie, aż do momentu strzelenia gola przez nas, później troszkę jakbyśmy odpuścili, a w dodatku ta Osasuna, która wprowadziła chaos.
Wracając do Arthura - moim zdaniem to było najlepsze 40 minut jakie widziałem u niego odkąd był w Barcelonie. Było widać to czego od niego oczekiwaliśmy. Był mobilny, dużo rozgrywał, przeciwieństwo de Jonga i Roberto z 1. połowy, rozgrywał, jak trzeba było podejść wyżej to podchodził, podejmował znacznie więcej ryzyka niż nas do tego przyzwyczaił w ostatnim sezonie, no i przy tym wszystkim był bardzo skuteczny, nie tracił jak dryblował (a miał kilka ciekawych), celnie podawał. Te podanie do Pereza - szkoda tej akcji, powinien być gol. No i oczywiście - wisienka na torcie, znakomita bramka. Może być to zwiastun czegoś nowego u Brazylijczyka.
Ansu Fati zaskoczył mnie swoją pewnością w grze, a bramki to ja już w ogóle żem się nie spodziewał. I to jaka bramka, metr i siedemdziesiąt osiem centymetrów, a ten wyskakuje i z jedenastu metrów w trudnej sytuacji pakuje piłkę do bramki po strzale z główki w róg bramkarza po koźle. Dużo do perfekcji nie brakowało. Poza tym kilka dryblingów wiadomo, bardzo odpowiedzialnie grał, celnie podawał, mądrze, a także nie wycofywał zawsze, tylko szukał lepszych opcji. Who needs Dembele?

Bardzo pozytywne wrażenie zostawiła ta druga połowa, no i zobaczymy czy Barcelona zacznie w końcu być pewniejsza na tych wyjazdowych spotkaniach!