Od zakończenia wczorajszego spotkania czytam dużo opinii, ze PSG już w grze 11 vs 11 dominowało, a Barcelona była stłamszona, więc różnie to się mogło skończyć. Z tego względu obejrzałem sobie 30 minut wczorajszego meczu i 45 tego sprzed tygodnia.

Pomijając jakieś wszelkie kwestie taktyczne, to przebieg obu meczów był łudząco podobny - pierwsze powiedzmy 10 minut dla PSG, kilka strzałów (zablokowanych ciałem), duża intensywność, wysoki pressing. Po tym czasie do gry dochodziła Barcelona. Wczoraj druga konkretna akcja zakończyła się golem, w Paryżu na takie konkrety musieliśmy czekać do około 20 minuty.

Od strzelonej bramki mecz się wyrównał, nasz linia obrony przesunęła się kilkanaście metrów do przodu, zyskaliśmy trochę więcej kontroli Z PIŁKĄ, ale, że mieliśmy prowadzenia to nie forsowaliśmy gry do przodu. Tak mecz wyglądał od 12 do 26 minuty, przy czym mieliśmy jeszcze jedną dobrą okazje Roberta. W 26 minucie PSG wyszło z szybkim atakiem, skutecznie odpartym, ale ponowienie akcji przyniosło niezłą szanse Mbappe. 2 minuty później była sytuacja z czerwoną kartką.

Ten mecz był rozgrywany na naszych warunkach, z każdą minutą odsuwaliśmy PSG od swojej bramki, Barcola po 20 minutach był wypompowany, a nasze akcje wiązały się z konkretami. Od strzelonego gola, więcej przestrzeni mieli nasi pomocnicy - zaczęli zawiązywać małą grę, no generalnie czuliśmy się na boisku coraz bardziej komfortowo. Nie wiem, jak ten mecz by się zakończył, natomiast pisanie, że PSG nas stłamsiło i dominowało, to jest nadużycie.
Grali 1vs1 w środku, my chcieliśmy ich rozciągać z użyciem Ter Stegena i z perspektywy kolejnych minut wydawało się, że trójka pomocników PSG nie biega już z taką intensywnością.
Przy dyspozycji Yamala, gole dla Barcy to była kwestia czasu.

Dodatkowe wnioski:

1. Te co zrobił Araujo to był kryminał - nie było na nim presji, mógł wycofać do Ter Stegena, mógł zmieniać centrum gry, a wybrał rozwiązanie, które nie generowała żadnej korzyści.
2. Z perspektywy czasu uważam, że Xavi powinien zdjąć Gundogana, nie Yamala. Pedri wyglądał dobrze w destrukcji, De Jong swoimi "kółeczkami" gwarantował momenty pauzy.