Znów trzeba wspomnieć o wielkości Realu, domniemanej oczywiście, ponieważ wychodzi na nich City, Liverpool, Bayern, Atletico wcześniej Juve, United czy zaraz wyjdzie Chelsea i wiemy co jest i będzie.
Szanowanie Realu i grzeczne traktowanie spadkobierców króla piłki nożnej naznaczonej boską ręką.
Nie kumam tego jak bardzo kluby boją się Realu, tego nie ma Barcelona, widać to od przyjścia Xaviego. Tam nie ma szacunku "na boisku" tam jest kopanie po nogach, agresja, rzucanie się na nich i wywieranie dyskomfortu. Piłkarze Barcy jak żadni inni potrafią z Realem grać nie tylko sposobem i tablicą z taktyką tylko siła mięśni i czasem i wątroby z której trzeba dać. Mam wrażenie, że Real ma ten status co Barca za czasów Guardioli, gdzie kluby bały się z nami grać bo czuły respekt i jakiś strach przed tym co możemy im zrobić. Teraz tak jest z Realem, a wszystkie te kluby mimo że mają kilogramy mięśni czy wydolność płuc plus podobne umiejętności to po prostu się boją i kryją przed uderzeniami pozornie potężnego pięściarza.
Barca się nie boi tylko leci na złamanie karku i to jest sposób, im trzeba tą królewskość jaką sobie stworzyli 3xLM wydrzeć i o podłogę wytrzeć.
Najbardziej lubię kiedy pokazują ostentacyjnie ten herb, koszulkę jakby to była chrzczona bożym dotykiem szata. Ten moment kiedy Vini przegrywa próbę dryblingu i odwraca się plecami do Aroujo, ten oczywiście się nie cofa tylko jeszcze tancerza po kostkach smyra aż mu się odechce, potem Gavi nie potrzebujący chwili do namysłu atakuje gracza Realu który myśli że sobię może atakować jakby u siebie był. Cyk z bara i już głowa niżej. Tak trzeba z mierdami grać a nie Pana Luke Modricia podziwiać jak piłeczkę przerzuca do dziecka starszej krwi z Urugwaju.