Gdy wczoraj wieczorem otworzyłem lapka i ową stronę, z ekranu wyskoczyła rękawica bokserska i dała w mordę. To był potężny cios. Czuję go do dziś. Żegnam więc największą legendę tego klubu. Najlepszego zawodnika w historii. Gościa, który przysporzył mi najwięcej radości sportowych w życiu. Było wiele pożegnań (Stoiczkov, Rivaldo, Ronaldinho, Puyol, Xavi, Iniesta) ale to boli mnie nie porównywalnie mocniej. Miał być żegnany przy pełnym Camp Nou z niejedną owacją na stojąco, a wyszło jak wyszło. Niby to tylko sport ale emocje ogromne przy tego typu wydarzeniach. Mam nadzieję, że czas zaleczy rany szybko czego i wam życzę.